De internetverbinding is helaas onstabiel hier, dus ik gooi even snel m’n aantekeningen online.

Hoe goed was Obama? Er heerst een fijne mythe rondom Obama dat hij alleen maar bottom-up werkte. In tegenstelling: Het was een extreem top-down georganiseerde campagne waarbij de goede mogelijkheden van bottom-up (donaties en trainingen) gecontroleerd werden gebruikt.

Interessante presentatie van Linkfluence over de Europese politieke blogosfeer en relaties met Franse, Duitse, Italiaanse én Nederlandse blogosfeer. Nederland is duidelijk het minst gelinkt. Bij Duitsland kun je leuk zijn dat de Duitse conservatieve (CDU-)sfeer een aparte groep vormt die verder van de Europsfeer zit. Eurosceptici linken juist buiten de Eurosfeer om en leggen directe connecties tussen de landen. Presentatie is online op http://bit.ly/4mWGLo

Presentatie Joe Rospars: “How Obama Won”

Director New Media: Gelijk aan Communications director en finance director. Direct verantwoordelijk aan Campagnemanager en aan Obama zelf.

De campagne helpt mensen om zichzelf te organiseren, vooral in groepen op allerlei verschillende niveau’s.

Lees verder in Aantekeningen live vanuit Personal Democracy Forum Europa »

Al zes jaar wordt iedere jaar in de Verenigde Staten het Personal Democracy Forum (PdF) georganiseerd, een conferentie over internet en politiek met indrukwekkende line up van alle belangrijke wetenschappers, politiek medewerkers en internetters. Om je vingers bij af te likken.

Mijn blijdschap was dan ook groot toen ik hoorde dat organisatoren van het Personal Democracy Forum besloten om in Barcelona een Europese versie te gaan organiseren. YES! Daar moet ik zeker bij zijn! (En gelukkig denken ze dat bij GroenLinks Europa ook.) Dus op 20 en 21 november zit ik in de Torre Agbar te luisteren naar en te netwerken met onder andere:

• Kate Albright-Hanna, Obama ‘08 Video Director (USA)
• Scott Heiferman, Founder of MeetUp.com (USA)
• Ilyse Hogue, Director of Political Advocacy and Communications, MoveOn.org (USA)
• Matthew McGregor London Director, Blue State Digital (UK)
• Clay Shirky, Author, Here Comes Everybody (USA)

En natuurlijk doe ik voor iedereen met interesse in politiek en internet (en een beetje extra voor de GroenLinksers) daarvan verslag via Twitter en Minitrue.nl.

Tot slot nog even een filmpje van de organisatie (over de Amerikaanse PdF).

Zo serveert restaurant Gundel haar eigen palacsinta.

Zo net terug van vakantie is het altijd fijn om die laatste vrije dagen toch nog even virtueel in je vakantieland te vertoeven. Precies dat deden we gisteren door de befaamde Palacsinta Gundel módra nog één keer als dessert te eten.

Palacsinta Gundel módra, zijn pannenkoeken met een notenvullen overgoten met een chocolade-rumsausje. Erg decadent en erg machtig, maar wel lekker. (En klaar in ’slechts’ drie kwartier.) Het recept is ooit bedacht door de beroemde restaurateur Károly Gundel, maar inmiddels door heel Hongarije op de kaart. Dus als je het een keer ziet staan, zeker bestellen.

Ik heb na de vouw het recept vertaald in het Nederlands. (Uit het Engels, natuurlijk.)

Lees verder in Hmmm: Palacsinta van Gundel »

De oplettende lezer van Minitrue.nl heeft het vast al wel gemerkt, iedere dag heeft de site een andere foto in de header staan. Ik heb er vandaag weer wat mooie foto’s aan toegevoegd, de meeste van de roadtrip die Joline en ik eind vorig jaar door de Verenigde Staten maakten. Krijg meteen zin om nog een keer te gaan.

Hieronder staan de nieuwe foto’s die je vanaf nu ook voorbij ziet komen, met wat commentaar.

2008 – Jackson Boulevard, Chicago (Illinois) 18 oktober 2009 Krantje?
2008 – Millennium Park, Chicago (Illinois) 18 oktober 2009 Eigenlijk heet-ie Cloud Gate, maar iedereen noemt ‘m The Bean.
2008 – Michigan Avenue, Chicago (Illinois) 19 oktober 2008 Hoek van de Pearson Street met de Michigan Avenue, ter hoogte van The Magnificent Mile.

Lees verder in Minitrue.nl: Nu nog vernieuw(en)der! »

Ieder jaar op de vrijdag van de vierdaagse helpen Koen en ik onze buurman van cafetaria Theo van Brenk uit de brand door langs de route in zijn snackwagen een frietje te verkopen.  Zo ook dit jaar.

Gisteren kwam het rapport van de vijftienjarige stagaire Matthew Robson van Morgan Stanley in het nieuws. Daarin stond dat jongeren niet geïnteresseerd zouden zijn in Twitter. Schokkend? Ik dacht het niet. Nieuwe-mediaprofessionals moeten zich altijd beseffen dat niet iedereen zomaar alle nieuwe media omarmt en er net zo enthousiast mee aan de slag gaan als wij doen (zoals bijvoorbeeld Wilfred Rubens goed uitlegt).

Wat me wel schokte is het gemak waarmee zomaar de conclusies uit het rapport worden overgenomen in de media, zoals Bloomberg, The Telegraph en Guardian. Mashables Ben Parr legt haarfijn de vinger op de zere plek:

So do teenagers really abandon Twitter because it takes up texting credit and nobody’s listening, as the report concludes? While it’s easy to get sucked into the hype of such a young analysis providing such a stark conclusion, people need to start taking a step back and actually read the report. The three page analysis and falls victim to a problem that permeates all levels of research: it does not rely on hard data to back up conclusions.

Dus: eerst je huiswerk maken (lees dit hele artikel), lees dan het rapport van Matthew Robson en reageer daarna pas.

Is zo’n lelijk scherm nou nodig in ons mooie Nijmegen? En als ie dan toch moet, waarom dan nooit eens iets interessants? Tijd voor actie! Léon hield met een aantal vrienden een sit-in om eens een keer iets leuks op het scherm te krijgen. (En hij staat vanmiddag al in De Gelderlander, nota bene de eigenaar van het scherm.)

Ik probeer morgen een mooi videootje te editten van de actie. Blijf kijken.

Eric en Eric

Feelgoodmovies won’t get better than this. Afgelopen week ging ik met m’n Brusselse collega’s naar de bioscoop (kerstcadeautje van Joost en Kathalijne). We kozen voor de Europese productie Looking for Eric van Ken Loach.

Een prachtige film die er voor zorgt dat je met een goed gevoel de bioscoop uitloopt. En dan zónder te veel flauwe grappen en een einde dat je al na tien minuten voelt aankomen en mét een scherp randje door een haarfijne weergave van de Briste onderklasse. Én met voetballegende Eric Cantona en vooral bekend van deze trap (maar toch ook een hele goede voetballer).

Toch is Looking for Eric is een voetbalfilm die niet over voetbal gaat. De film gaat over postbode Eric die steeds verder wegzinkt in de miserie van zijn leven. Twee keer gescheiden, twee lastige stiefzoons, problemen met z’n werk. Hij denkt aan vroeger, toen alles nog goed ging, toen Eric Cantona zijn grote held nog gewoon bij Manchester United voetbalde. En dan tijdens een blowtje (stiefzoon is dealer, handig) ‘verschijnt’ Cantona aan de postbode Eric. Lukt het Eric weer om z’n leven op de rails te zetten met hulp van Cantona?

Lees verder in “I am not a man, I am Cantona.” »

…al is het alleen maar om dit eens te doen.

Foto: Chicago Tribune - Jose M. Osorio

Dit is het nieuwe balkon van de Sears Tower, met 527 meter de hoogste toren op het westelijk halfrond. Wie durft er mee?

Lees verder in Natuurlijk wil ik nog een keertje terug naar Chicago… »

Update: Als afscheid van onze ‘oude’ Europarlementariërs Joost en Kathalijne kozen we met alle medewerkers het luchtruim… in een luchtballon!