Mooie Fresco’s, schitterende kerkjes en leuke winkeltjes

En Joline heeft ook haar laatste stukje afgeschreven. Samen met Elf kilometer in de rij om de paus te zien, Struikelen over de Polen in Rome en Van de regen in de drup hebben we een mooi verslag van onze vakantieweek in Rome. En vergeet het fotoalbum natuurlijk niet!

maandag 11 april
Ondanks dat ons originele schema compleet in de soep is gelopen, zal het begin van deze dag wel volgens de planning verlopen. We gaan namelijk de Vaticaanse Musea bezoeken. Na ongeveer anderhalf uur in de rij te hebben gestaan tussen Franse schoolkinderen komen we bij de ingang langs een bordje dat zegt dat de Sixtijnse Kapel dicht is. Helaas, maar niks aan te doen. De musea staan boordevol oude gebruiksvoorwerpen, bustes van heiligen en pausen en als hoogtepunt de Stanze van Raphael. Omdat de Sixtijnse kapel dicht is, staan er in de tuin een aantal borden met foto’s en uitleg. Ook hebben we op een gegeven moment uitzicht op de pauselijke tennisbaan en een schommel, glijbaan en klimrek (?). Na hier ruim drie uur te hebben rondgewandeld hebben we toch wel wat honger. Het restaurant van de musea is dan ook snel gevonden en we nemen allebei een lekker bordje pasta en een groot stuk taart. Na deze zware lunch gaan we nog langs bij de Sint Pieter, waar het nu nog steeds druk is, maar er is in ieder geval geen mis aan de gang. Weer moeten we door de poortjes en nu nemen we ruim de tijd om alle beelden van dreigende pausen te bekijken.

Na de Sint Pieter pakken we de bus naar het eiland in de Tiber. Wanneer we uitstappen regent het alleen alweer, maar gelukkig is het maar een bui. We steken het eilandje over en komen uit bij de Santa Maria in Cosmedin, de kerk van de Bocca della Verità. Aan de overkant staan nog twee oude tempels, maar om daar te komen moeten we met gevaar voor eigen leven oversteken. Dit is ons gelukt en de tour gaat verder naar de volgende kerk, de San Giorgio in Velabro. Dit is een klein, donker kerkje waar in 1993 een bomaanslag is gepleegd. Symbolisch of niet, in de kerk hebben we gezelschap van een oude duif, die niet bang is voor de mensen met hun fototoestellen.

Deze dag brengt ons langs veel kerken, de volgende is de San Pietro in Vincoli. Deze kerk heeft, volgens de overlevering, de ketens van Petrus waarmee hij vastzat in de Marmertijnse gevangenis in bezit. Ook staat hier het bekende beeld van Mozes met de hoorntjes van Michelangelo. Tot een van de mooiste kerken van Rome wordt de Santa Maria Maggiore gerekend. Wanneer we hier aankomen is hier een mis aan de gang, het is een beetje genant om dan ongegeneerd een hoop foto’s te maken. Sommige mensen trekken zich hier overigens niets van aan.

Na al deze kerken bezichtigd te hebben, bedenken we wat we willen eten. Op zich hebben we nog niet zoveel honger, aangezien de lunch van die middag nog steeds niet verteerd is. Daarom besluiten we naar een supermarktje te gaan en we kopen een paar broodjes, een worstje en een mozerellakaasje. De ontbijtbordjes die al klaar staan voor de volgende dag moeten dan noodgedwongen maar twee keer gebruikt worden. Na het eten lezen we nog wat en kunnen we lekker gaan slapen.

dinsdag 12 april
Dit is onze laatste hele dag in Rome, en we hebben eigenlijk al veel gedaan wat op onze planning stond. We besluiten om nog een keer de Mercato delle Stampe te zoeken, aangezien het nu mooi weer is en de oude tekeningen dan niet zo nat worden. Na een beetje zoeken komen we eindelijk de kraampjes tegen die we al lang zoeken. Aardige verkopers proberen je voor veel te veel geld reproducties van oude tekeningen aan te smeren, wat ze nog lukt ook. Ik heb een reproductie gekocht van de Piazza Navona. Na nog een beetje rondlopen tussen de kraampjes gaan we weer terug naar de hotelkamer.

De rest van de dag staat gepland als winkeldag, maar omdat de meeste winkels tussen de middag nog gewoon dicht zijn, gaan we eerst de pas verworven tekening terug brengen, en het marktje bezoeken dat op het plein aan de overkant van het hotel gehouden wordt.

Halverwege de middag gaan we dus weer terug naar de stad en beginnen onze tocht tussen de vele designerwinkels. We komen mensen tegen met bedienden die twee meter achter hun lopen, handen vol met tassen. Jeroen vindt een blouse en een broek, ik twee t-shirts. Helemaal moe, maar tevreden gaan we weer terug. We hebben reeds besloten om vanavond te eten in het restaurant dicht bij het hotel. Dit was volgens de eigenaresse van het hotel typisch Italiaans. Dit blijkt helemaal waar te zijn.
We krijgen een kaart vol met typisch Italiaanse gerechten, antipasti’s, veel pasta’s, pizza’s en carni. Ik wil graag de meloen met ham, maar dat kan niet, die is er alleen in de zomer. Nouja, dan maar de gemixte voorgerechtjes en als hoofdgerecht kip met kaassaus. Jeroen begint met pasta en als hoofdgerecht krijgt ie een bord met kaas en truffel. De nagerechtjes bestaan uit lekker vers fruit. Omdat het de laatste avond is, sluiten we af met koffie en een echt Romeins likeurtje. Wanneer de rekening komt zien we dat er een hoofdgerecht en de toetjes ontbreken. Aardig als we zijn melden we dit even bij de ober, die er in eerste instantie niks van snapt. Wanneer hij het door heeft, en de rekening heeft aangepast staat er alleen nog maar het ontbrekende hoofdgerecht op. Nogmaals gezegd dat we ook nog toetjes hadden, haalt ie zijn schouders op en zegt dat het goed is zo. Nouja, hij krijgt dan maar een extra grote fooi.

Heel moe tuimelen we ons bed in, morgen moeten we vroeg op omdat we een kaartje hebben gekocht voor een shuttlebus naar het vliegveld. We zijn van plan om om 7 uur al te vertrekken uit het hotel, omdat we de halve stad doormoeten met een koffer van ruim 20 kilo. We halen alles netjes op tijd en de laatste Italiaanse euro’s gaan op aan koffie en een croissantje op het vliegveld.
Daag Rome, tot de volgende keer!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *