Wat slaagt @ewaldeng er toch in om een hoop peop over Europa te schrijven…

Omdat één tweetje natuurlijk veel te ongenuanceerd is, wil ik hier best nog een poging doen om op een rijtje te zetten waarom ik boos én verdrietig werd van de column Eurofascisme van Ewald Engelen in de Groene Amsterdammer van vorige week.

Ik word zo moe van mensen die Europa niet democratisch noemen.

Een snelcursus: Het politiek bestuur bestaat uit drie instituten:

  1. De Raad van regeringsleiders:  bestaat uit de presidenten en ministers-president van alle zevenentwintig EU-lidstaten, die ieder voor zich (in hun lokale systeem) democratisch gekozen zijn. En die bij belangrijke onderwerpen allemaal een veto hebben. Deze regeringsleiders kozen zelf in november 2009 en maart 2012 Herman van Rompuy tot hun permanente voorzitter (dat heet dan president in het Engels).
  2. Het Europees Parlement: 754 democratisch gekozen parlementariërs. Die op veel terreinen meebeslissen bij Europese dossiers. Zeker niet tandeloos, kijk maar naar het afwijzen van anti-piraterijverdrag ACTA.
  3. De Europese Commissie: Zevenentwintig eurocommissarissen die de regeringsleiders als het Europees Parlement goedkeurden. Qua democratie dus net zo getrapt verkozen als de Nederlandse ministers in het kabinet. Een eurocommissaris legt verantwoording af aan het Europarlement. En het Europarlement heeft de macht om de hele Europese Commissie in een stemming naar huis te sturen.

Hardwerkende Europarlementariërs of derderangs politici?

Engelen schiet lekker vanuit de heup. Hij noemt Van Rompuy “een miezerige technocraat” en over het Europarlement zegt hij:

Gaat voorbij aan het feit dat het Europese Parlement een wassen neus is, wordt bemenst door derderangs politici die zich het goede Brusselse/Straatsburgse leven lekker laten smaken en in de crisis meer en meer zijn overvleugeld door het intergouvernementalisme van Frankrijk en Duitsland.

Net als Kamerleden, zullen vast niet alle Europarlementariërs het vuur uit de sloffen lopen. Maar het getuigt niet echt van smaak om de keihard werkende Judiths, Bassen, Marijes, Sophies, Marietjes en Wims in Brussel zo weg te zetten. Het Europarlement vraagt trouwens al tijden om een democratischer en socialer crisisbeleid.

Maar Europa fascistisch noemen?

Enkele eigenschappen van fascisme volgens Wikipedia:

  • is tegenstander van zowel de traditioneel linkse als rechtse politieke partijen.
    Van Rompuy, Barroso, Merkel, Rajoy en Samaras en veel andere Europese regeringsleiders zijn christendemocraten.
  • vereert machtsvertoon en het gebruik van geweld, in zoverre dat is gericht op de omverwerping van de bestaande maatschappelijke orde.
    Zo’n Europese vlag op het gebouw van de Tweede Kamer gaat wel ver hè?
  • kent een autoritaire structuur met aan het hoofd daarvan een leider aan wie charismatische eigenschappen worden toegeschreven.
    Is in alles het tegengestelde in de EU: Allemaal verschillende organen met hun eigen (akkoord, niet al te charismatische) leiders.
  • is extreem nationalistisch.
    Nog commentaar nodig?
  • pleit voor een continue strijd om de eigen natie te kunnen doen overleven te midden van andere staten.

Noem het een knopje waar je op kunt drukken om eurofielen over de zeik te krijgen, maar de Europese Unie fascistische trekjes toedichten maakt me vooral heel droevig. Vooral omdat de Europese Unie is opgericht om dat wat het fascisme vorige eeuw in Europa veroorzaakte te voorkomen: oorlog.

Toch zijn we het eens

Maar bovenal vind ik de column zo jammer omdat ik het juist op zoveel andere punten eens ben met Engelen. Ja, de Europese crisisaanpak faalt door een eenzijdige focus op bezuinigen. (En het Europees Parlement wijst daar al op in haar uitspraken.) Ja, Europa moet democratischer. (Laten we beginnen met eerlijke verkiezingen voor een echte Europese president.) En ja, Europa moet meer draagvlak krijgen onder haar Europese burgers.

Maar laten we elkaar geen mietje noemen. De schuldencrisis kon ontstaan door te weinig nationaal toezicht op de allang internationaal opererende banken. Met het redden van Griekenland en Ierland (en Spanje) houden we vooral de Europese banken overeind. Ik geloof dat we alleen op Europees niveau de financiële markten kunnen beteugelen en de macht terug te brengen waar die hoort: bij de politiek.

15 comments
  1. Waar ik dan weer bijvoorbeeld verdrietig van wordt, is een Europarlement dat zonder blikken of blozen champagnerecepties voor daklozen houdt. http://falkvinge.net/2012/11/03/tales-from-inside-the-europarliament-at-the-dusk-of-compassion/

  2. Column gelezen, schrijver beweert niet dat eu in huidige vorm fascistisch is maar dat het ertoe kan leiden. Op nationale niveaus. Bekend met populaire en openlijk fascistische partijen in bijv. Griekenland, Hongarije? Dat dus.

  3. @Catharina, daar word ik óók verdrietig van. Een borrel ter ere van het alcoholslot op auto’s, hoe verzin je het.

  4. @on0404, Engelen schrijft “het fascistische karakter van de Europese nieuwspraak”. Dat lijkt me toch behoorlijk te slaan op de Europese Unie die hij daarboven beschrijft.
    De opkomst van openlijk fascistische partijen in Europa is een probleem. Hoe gaan we dat aanpakken?

  5. Dat kan dus alleen als je volstrekt het contact met de realiteit kwijt bent en dat soort mensen zit ons daar dus te vertegenwoordigen..

  6. @Catharine, op wie heb je gestemd voor de Europese verkiezingen in 2009? “Dat soort mensen” gaat wel kort door de bocht voor alle Europarlementariërs, terwijl er eentje zo’n borrel organiseert. Ik kan me ook niet voorstellen dat je je door álle Tweede Kamerleden vertegenwoordigd voelt.

  7. @Jeroen; Ik denk toen voor de allerlaatste keer op Groen Links – maar je stelt de verkeerde vraag.. Wat ik als burger graag wil weten is welke Europarlementariërs naar die bijeenkomsten gaan; wat ze kosten en door wie en waarvan ze worden betaald. Wie betaalde bijvoorbeeld de daklozenbeelden; Wie betaalt de drank en de rest en ten slotte wat doen jullie als Groen Links om dit soort idioterie te voorkomen?

  8. @Catharina, het is wel een juiste vraag. Het gaat er namelijk om door wie je je vertegenwoordigd voelt. Ik hoop dat onze Europarlementariërs dat nog steeds voor je doen.
    Iedere Europarlementariër ontvangt (net zoals in de Tweede Kamer) een budget voor medewerkers en communicatie. Het is vervolgens aan de parlementariër zelf om dat geld (onder regels) te besteden. Deze Europarlementariër koos voor een receptie. Het zou een beetje gek zijn om alle recepties in het Europees Parlement te verbieden omdat er ééntje is die niet echt een doordachte keuze maakt. Ook dat is politieke vrijheid, vind ik.

  9. @Jeroen – behoort tot die regels ook een verplichte openbare verantwoording van de besteding van dat geld en zo ja waar kunnen we die vinden? Ik ben zeker voor vrijheid maar ook voor transparantie.

  10. @Catharina Iedere groep (fractie) hanteert z’n eigen regels. Jaaropgaves zijn beschikbaar op http://www.europarl.europa.eu/groups/accounts_en.htm

  11. Nu, daar wordt een normaal mens niet echt wijzer van; zie wel enorme bedragen voorbijkomen, vaak ook alleen nog in het Frans en dan nog totaal onduidelijk wat men nu precies doet met al dat geld. Zoals ik het begrijp worden er vaak ook nog grote bedragen doorgeschoven naar volgende jaren omdat men het domweg niet op krijgt. Schandalig eigenlijk. Misschien moet Groen Links daar eens iets aan gaan doen en zelf met de eigen fractie in ieder geval goede voorbeeld geven door heel transparant aan kiezer duidelijk te maken hoeveel geld er beschikbaar is en wat ze ervoor doen?

  12. […] te bespreken? Nou niet voor het Europees Parlement want dat is daar aan de orde van de dag.Groen Links medewerker Jeroen Steeman, die blijkbaar geen “poep” kan schrijven, geeft hier een overzicht van de bestedingen […]

  13. Goed idee, maar zonder monetair instrument gaat het niet lukken. Een staat die zichzelf berooft van de monetaire soevereiniteit gaat financieel ten onder. De EU moet dus fiscaal en monetair gaan functioneren zoals elke andere soevereine staat met een eigen munt.

  14. mijn gebruik van de term fascisme in combinatie met europese nieuwspraak is een verwijzing naar de dagboeken van victor klemperer, een joodse romanist die tijdens nazi duitsland ondergedoken een veelgeroemd dagboek bijhield waarin hij het eufemiserende taalgebruik van de nazi’s analyseerde. de terminologie die barroso en van rompuy gebruiken leent zich er uitstekend voor om op dezelfde wijze te worden geanalyseerd. woorden als contract, genuine, european semester, two pack, six pack ademen eerst en vooral de idees recu van een extreem in zichzelf gekeerde politiek/bestuurlijke kliek. daarnaast geven ze blijk van allerlei assumpties die doordat ze niet worden geexpliciteerd feitelijk worden gereificeerd terwijl ze tegelijkertijd wel degelijk controversieel zijn en ook als zodanig, in het publieke domein, aan contestatie onderworpen zouden moeten worden. gebeurt door die reficatie niet. denk aan de finaliteit van europa. denk aan de aanname dat ieder eu lid uiteindelijk ook eurolid moet worden. dank aan aanname dat eu en euro cruciaal zijn voor onze welvaart. denk aan claim dat ontvlechten van de euro tot diepe welvaartsval zou leiden. dit soort ‘waarheden’ worden zonder veel debat in het publieke domein gedebiteert en net zo vaak herhaald tot ze de schijn van evidentie hebben gekregen en er geen bewijsvoering meer nodig is. voeg daar nog aan toe dat vervolgens diegenen die op goede of slechte gronden menen dat er wel degelijk aan deze schijn ‘evidenties’ kan worden getornd, buiten de orde worden verklaard als waren het extremisten, populisten of — nog erger — EUSSR gekkies — en je hebt een situatie die dictatoriale trekjes gaat aannemen. dit zijn namelijk discursieve strategieen die voor het eerst door de nazi’s op grote schaal en met veel succes zijn toegepast. vandaar.

  15. Oei, ik zie een hoop stromannen in je argumentatie, Ewald. Laten we in de discussie over Europa vooral discussiëren over die ‘controversiële thema’s’, maar dan wel op de inhoud, met argumenten en onderzoek. Maar te doen alsof de woordkeuze in de Europese politiek een vooropgezet plan is om verdere discussie te snoeren – zoals de nazi’s deden -, daarmee gebruik je zelf de non-discussie die je je tegenstanders verwijt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *