Op bezoek bij de Bundesdelegiertenkonferenz van de Duitse Groenen

Als extra handje bij de Europese Groene Partij, heb ik de gelegenheid om dit weekend bij het congres van de Duitse Groenen in Berlijn (#bdk14) als gast rond te lopen. Niet helemaal de beste gelegenheid om met m’n Duitse campagnecollega’s te overleggen, aangezien die met veel belangrijkere zaken – het congres zelf – bezig zijn, maar wel een mooie kans om eens te zien hoe dat er aan toe gaat bij onze Oosterburen.

Het congres duurt drie maar liefst drie dagen en vindt plaats in het middenplein van een wielerbaan, het Velodrom in Berlijn. Het is een afgevaardigdecongres, dus dat betekent dat iedere afdeling (‘Kreisverband’) een afgevaardigde naar Berlijn stuurt. De afgevaardigden zitten per Bundesland aan lange tafels in de zaal.

Strak georganiseerd?

Een echt programma is er niet, ogenschijnlijk willekeurig op vrijdagmiddag opent de campagneleider het congres en vraagt het om een presidium te kiezen. Verder staat er alleen ‘bespreken verkiezingsprogramma’ op de agenda. En dat gaat tot diep in de avond door, zonder koffie-, lunch- of dinerpauzes. Uiteraard mag er ’s avonds wel een biertje gedronken worden tijdens de stemmingen. De afgevaardigden nemen hun taak zeer serieus; de zaal blijft steeds gevuld.

Er zijn meer dan 2000 amendementen ingediend en er moet over honderden onderwerpen gestemd worden. Toch is er per stemming drie minuten spreektijd voor één van de aanvragers van spreektijd. Een loterij bepaalt wie het woord krijgt. Een lid van de programmacommissie krijgt dan drie minuten voor een antwoord. Daarna volgt meteen de stemming over een amendement en gaat het congres door met het volgende veranderingsvoorstel.

Gloedvolle toespraken

De discussie wordt af en toe onderbroken voor toespraken van de lijsttrekkers (uiteraard man én vrouw) en huidige partijvoorzitters (inderdaad, ook met z’n tweeën). En ze trekken flink de tijd uit voor toespraken, zeker een half uur per spreker. Maar spreken kunnen ze: Felle aanvallen op de huidige ‘zwart-gele’ coalitie van Merkel afgewisseld met gloedvolle betogen over de Groene visie op de toekomst.

Jürgen Trittin won samen met Katrin Göring-Eckardt het lijsttrekkersreferendum van de zittende partijvoorzitters Claudia Roth en Cem Özdemir.Trittin is in zijn ‘voorwoord’-speech voor het verkiezingsprogramma duidelijk over coalitievorming met de sociaaldemocraten van de SPD:

“Wij willen echt wat bereiken met onze politiek. Kunnen we dat met de christendemocraten van Merkel? Zijn ze voor de ‘energiewende’? Zijn ze voor het aanpakken van belastingfraude? Zijn ze voor gelijke rechten voor homo’s? Zijn ze voor vrouwenquota? Nee. Dus kiezen we voor de SPD. Ook al gaan veel van de veranderingen die we voorstellen hen te snel. Maar alleen wij zorgen ervoor dat de SPD echt aan het werk gaat.”

Ook één van de partijvoorzitters, Claudia Roth, hakt stevig in op Merkels coalitie:

“De doden van de aanslag in Bosten waren nog niet begraven en de minister begon al over meer videotoezicht en het opslaan van mobiele telefoongegevens. Maar stel u alstublief prioriteit aan het verbeteren van het huidige politiewerk. Dan hadden we wellicht hier in Duitsland de ‘dönnermoorden’ kunnen voorkomen.”

“Hoe kan Merkel spreken over stabiliteit in de Arabische regio als de regering ondertussen wapens verkoopt aan Saoedi-Arabië? Wapens die de Saoedi’s gebruikten om een revolutie in Bahrein neer te slaan.”

Cem Özdemir, de andere partijvoorzitter:

“Merkel reageert op de eurocrisis als een badmeester die aan de rand van het zwembad staat. Als iemand verdrinkt, dan schreeuwt ze van de kant hoe hij moet leren zwemmen. Ieder ander zou in het water springen op te helpen.”

Sigmar Gabriel, de voorzitter van de sociaaldemocratische SPD, was te gast en mocht ook het congres toespreken.

“U heeft de politiek beslissend verbetert: gelijke rechten voor man en vrouw, vrede in de wereld, milieu en natuurbescherming. U liep voorop in het waarschuwen tegen kernenergie, ook toen bij ons in de partij kernenergie nog als teken van vooruitgang werd gezien.”

Ook de SPD is duidelijk in haar coalitievoorkeur voor de Groenen.

“Laten we eerlijk zijn, als je gaat samenwonen dan kijk je toch nog een laatste keer rond om te kijken of je misschien nog iets beters kunt vinden. Alleen maar om er zeker van zijn dat je de juiste keuze maakt.”

Özdemir geeft Gabriel een bedankje voor z’n speech: Een groene kikkerknuffel voor z’n dochter. “Als ze later wat groter is, dat kan ze de kikker een kusje geven en dat verandert ie in een Groene prins. Of in een prinses natuurlijk.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *