Hoe goed was Obama? Er heerst een fijne mythe rondom Obama dat hij alleen maar bottom-up werkte. In tegenstelling: Het was een extreem top-down georganiseerde campagne waarbij de goede mogelijkheden van bottom-up (donaties en trainingen) gecontroleerd werden gebruikt.

Interessante presentatie van Linkfluence over de Europese politieke blogosfeer en relaties met Franse, Duitse, Italiaanse én Nederlandse blogosfeer. Nederland is duidelijk het minst gelinkt. Bij Duitsland kun je leuk zijn dat de Duitse conservatieve (CDU-)sfeer een aparte groep vormt die verder van de Europsfeer zit. Eurosceptici linken juist buiten de Eurosfeer om en leggen directe connecties tussen de landen. Presentatie is online op http://bit.ly/4mWGLo

Presentatie Joe Rospars: “How Obama Won”

Director New Media: Gelijk aan Communications director en finance director. Direct verantwoordelijk aan Campagnemanager en aan Obama zelf.

De campagne helpt mensen om zichzelf te organiseren, vooral in groepen op allerlei verschillende niveau’s.

Belangrijk thema’s:

Transparency. Wees duidelijk over je doelen en de mensen die voor de campagne werken. Laat de menselijke kant zien van alle medewerkers.

Participatie. Grass-roots reactie op nieuws is veel beter dan ‘officiele’ (gelikte) reactie van politieke staf.

Extreme luxe: Door enorme hoeveelheid aan ‘contacten’ kon de campagne eerste testen welke aanpak het beste werkte. Beste resultaat: grappig filmpje over fietser die het net niet haalt.

Opvallend: Universele waarden in de Obama-campagne? Wel: relationship management is heel belangrijk

Uit volgende discussie – Joe: the key organisational message is that the bottom up stuff needs to be organised from the top-down <laughs from audience

Mijn blijdschap was dan ook groot toen ik hoorde dat organisatoren van het Personal Democracy Forum besloten om in Barcelona een Europese versie te gaan organiseren. YES! Daar moet ik zeker bij zijn! (En gelukkig denken ze dat bij GroenLinks Europa ook.) Dus op 20 en 21 november zit ik in de Torre Agbar te luisteren naar en te netwerken met onder andere:

• Kate Albright-Hanna, Obama ‘08 Video Director (USA)
• Scott Heiferman, Founder of MeetUp.com (USA)
• Ilyse Hogue, Director of Political Advocacy and Communications, MoveOn.org (USA)
• Matthew McGregor London Director, Blue State Digital (UK)
• Clay Shirky, Author, Here Comes Everybody (USA)

En natuurlijk doe ik voor iedereen met interesse in politiek en internet (en een beetje extra voor de GroenLinksers) daarvan verslag via Twitter en Minitrue.nl.

Tot slot nog even een filmpje van de organisatie (over de Amerikaanse PdF).

Zo serveert restaurant Gundel haar eigen palacsinta.

Zo net terug van vakantie is het altijd fijn om die laatste vrije dagen toch nog even virtueel in je vakantieland te vertoeven. Precies dat deden we gisteren door de befaamde Palacsinta Gundel módra nog één keer als dessert te eten.

Palacsinta Gundel módra, zijn pannenkoeken met een notenvullen overgoten met een chocolade-rumsausje. Erg decadent en erg machtig, maar wel lekker. (En klaar in ’slechts’ drie kwartier.) Het recept is ooit bedacht door de beroemde restaurateur Károly Gundel, maar inmiddels door heel Hongarije op de kaart. Dus als je het een keer ziet staan, zeker bestellen.

Ik heb na de vouw het recept vertaald in het Nederlands. (Uit het Engels, natuurlijk.)

Recept voor Palacsinta Dundel módra

(Voor vier tot zes personen. Dit recept gebruikt Amerikaanse hoeveelheden, dus zorg dat je van die handige inhoudsmaten bij de hand hebt.)

Benodigdheden

• Voor de chocolade-rumsaus
  • 3 tbsp cacao
  • 3 tbsp suiker
  • 3 eierdooiers
  • 200 ml melk
  • 100 ml room
  • 125 g donkere chocolade, gehakt
  • 4 tbsp rum of brandy
• Voor de pannenkoeken
  • 3 eieren
  • 1 cup melk
  • 1 cup bloem
  • boter
• Voor de vulling
  • 125 g walnoten
  • 60 g rozijnen
  • 60 g suiker
  • schil van een halve citroen
  • 4 tbsp rum of brandy

De chocolade-rumsaus
Klop de cacao, suiker en eierdooiers door elkaar. Kook de melk en de room en meng ze al kloppend met het eigeelmengsel. Zet deze daarna weer op het vuur en verwarm het al roerend voorzichtig, totdat het begint in te dikken. Haal van het vuur en voeg de chocolade en de rum toe. Blijf roeren totdat het een saus wordt. Houd de saus warm terwijl je de pannenkoeken bakt.

De pannenkoeken
Klop de eieren en de melk door de bloem totdat je een glad beslag hebt. Laat het beslag tien minuten rusten. Het beslag moet er uit zien als schenkbare room, misschien moet er iets meer melk bij als het te dik is.
Verhit een koekenpan, voeg een klontje boter toe. Wanneer de boter schuimt, giet je een lepel beslag in de pan. Zorg dat de hele pan bedekt is je de pannenkoek mooi dun blijft.
Bak de pannenkoek op middelhoog vuur totdat hij goudbruin is van de onderkant. Draai ‘m om, bak de andere kant en leg ‘m op een bord. Ga zo door tot je beslag op is.

De vulling
Hak de walnoten en de rozijnen fijn (of vermaal ze in de machine), meng ze met de suiker, citroenschil en de rum.
Verdeel de vulling over de pannenkoeken en vouw de pannenkoeken in vieren.

Als de pannenkoeken teveel zijn afgekoeld, kun je ze nog even in de pan opwarmen. Serveer de pannenkoeken met de saus er rijkelijk overheen gegoten.

Hieronder staan de nieuwe foto’s die je vanaf nu ook voorbij ziet komen, met wat commentaar.

2008 – Jackson Boulevard, Chicago (Illinois) 18 oktober 2009 Krantje?
2008 – Millennium Park, Chicago (Illinois) 18 oktober 2009 Eigenlijk heet-ie Cloud Gate, maar iedereen noemt ‘m The Bean.
2008 – Michigan Avenue, Chicago (Illinois) 19 oktober 2008 Hoek van de Pearson Street met de Michigan Avenue, ter hoogte van The Magnificent Mile.

2008 – Paardenveiling, Lexington (Kentucky) 8 november 2008 Kentucky is de staat van paarden. Regelmatig worden er op Keeneland paardenraces en paardenveilingen gehouden.
2008 – Bourbonopslag, Bardstown (Kentucky) 9 november 2008 Kentucky is ook de staat van de bourbon, de Amerikaanse variant van wiskey. De bourbon ligt in deze pakhuizen van Heaven Hills opgeslagen. Ze slaan zwart uit door een schimmel, een natuurlijk bijproduct van de rijping.
2008 – Country Music Hall of Fame, Nashville (Tennessee) 11 november 2008 Nashville is de hoofdstad van de countrymuziek. Uiteraard met de Country Music Hall of Fame. Opvallend hoe weinig artiesten je herkent als simpele Europeaan.
2008 – Sun Studio, Memphis (Tennessee) 14 november 2009 In dat kleine gebouwtje links nam ene Elvis een eerste liedje op voor z’n moeder. Verder ook als studio gebruikt door Carl Perkins, Johnny Cash, Roy Orbison en B.B. King.
2008 – Lorraine Motel, Memphis (Tennessee) 14 november 2009 Op 4 april 1968 werd Martin Luther King, Jr. doodgeschoten op het balkon van dit motel. Nu huist er het indrukwekkende museum voor burgerrechten.
2008 – Gus’s World Famous Fried Chicken, Mason (Tennessee) 15 november 2008 Een uur omrijden voor Gus’s World Famous Fried Chicken is niks. Het vet druipt langs je armen naar beneden.
2008 – Canal Street, New Orleans (Louisiana) 21 november 2008 Waarom er in New Orleans (en in andere Amerikaanse steden) van die mooie oude trammetjes rondrijden? Omdat ze simpelweg nooit geld was (en is) voor nieuwe.
2009 – Buckingham Palace, London 9 april 2009

Wat me wel schokte is het gemak waarmee zomaar de conclusies uit het rapport worden overgenomen in de media, zoals Bloomberg, The Telegraph en Guardian. Mashables Ben Parr legt haarfijn de vinger op de zere plek:

So do teenagers really abandon Twitter because it takes up texting credit and nobody’s listening, as the report concludes? While it’s easy to get sucked into the hype of such a young analysis providing such a stark conclusion, people need to start taking a step back and actually read the report. The three page analysis and falls victim to a problem that permeates all levels of research: it does not rely on hard data to back up conclusions.

Dus: eerst je huiswerk maken (lees dit hele artikel), lees dan het rapport van Matthew Robson en reageer daarna pas.

Ik probeer morgen een mooi videootje te editten van de actie. Blijf kijken.

Eric en Eric

Feelgoodmovies won’t get better than this. Afgelopen week ging ik met m’n Brusselse collega’s naar de bioscoop (kerstcadeautje van Joost en Kathalijne). We kozen voor de Europese productie Looking for Eric van Ken Loach.

Een prachtige film die er voor zorgt dat je met een goed gevoel de bioscoop uitloopt. En dan zónder te veel flauwe grappen en een einde dat je al na tien minuten voelt aankomen en mét een scherp randje door een haarfijne weergave van de Briste onderklasse. Én met voetballegende Eric Cantona en vooral bekend van deze trap (maar toch ook een hele goede voetballer).

Toch is Looking for Eric is een voetbalfilm die niet over voetbal gaat. De film gaat over postbode Eric die steeds verder wegzinkt in de miserie van zijn leven. Twee keer gescheiden, twee lastige stiefzoons, problemen met z’n werk. Hij denkt aan vroeger, toen alles nog goed ging, toen Eric Cantona zijn grote held nog gewoon bij Manchester United voetbalde. En dan tijdens een blowtje (stiefzoon is dealer, handig) ‘verschijnt’ Cantona aan de postbode Eric. Lukt het Eric weer om z’n leven op de rails te zetten met hulp van Cantona?

Looking for Eric krijgt zelfs van de (over het algemeen) zuurpruimen op IMDB.com een 7,6.

Foto: Chicago Tribune - Jose M. Osorio

Dit is het nieuwe balkon van de Sears Tower, met 527 meter de hoogste toren op het westelijk halfrond. Wie durft er mee?

Foto: Chicago Tribune - Jose M. Osorio

(Via Chicago Tribune, via Retecool.com)

Update: Als afscheid van onze ‘oude’ Europarlementariërs Joost en Kathalijne kozen we met alle medewerkers het luchtruim… in een luchtballon!