Wall-E

Tsja, als je een paar uur in de trein zit van Parijs naar huis, dan neem je natuurlijk een filmpje mee op op je laptop te kijken. Toevallig had Joline al een keer Wall-E gedownload, dus de keuze was snel gemaakt.

Maar wat een fantastische film is dat! Ongelofelijk hoe de makers er in geslaagd zijn om zoveel emotie uit een robot te laten komen. Wall-E is lief, grappig, nieuwsgierig, onhandig en ontroerend. Dat lukt niet alleen door de animatie, maar ook door de ijzersterke verhaallijn. Niet voor niks krijgt de film een 8,7 op IMDB (en daarmee de dertigste beste film allertijden).

Wall-E is een robot die met zijn honderden collega’s de taak heeft om enorme puinhopen op de aarde op te ruimen. De mensen die daar de oorzaak van zijn, zijn al zevenhonderd jaar vertrokken en wachten in weelderige luxe in hun ruimteship tot ze weer terug kunnen keren. Helaas is Wall-E na zevenhonderd jaar de enige functionerende robot die over is. IJverig werkt hij door, mét een persoonlijkheid, maar ook wel een beetje eenzaam. Daar komt verandering in als Eve de aarde komt verkennen op leefbaarheid.

(Erg scherp beeld op YouTube trouwens!)

Uitstekend vertolkt door Joaquin Phoenix (spreek uit Hoeakien Feenix) zien we in flashbacks vanuit Folsom Prison hoe Johnny Cash opgroeit op een katoenfarm in Arkansas, hij een platencontract krijgt bij Sun Records in Memphis en daarna verslaafd raakt aan drugs terwijl hij door heel Amerika optreedt. Het gevolg is een prachtig verhaal over Cash’ schuldgevoel over de dood van zijn broer en de pogingen om de liefde van de prachtige June Carter voor zich te winnen. Reese Witherspoon won een Oscar voor haar rol van June Carter in deze film. Ook Elvis Presley, Roy Orbinson en Jerry Lee Lewis komen in de film nog even voorbij als collega-artiesten.

Voor na de film hieronder Johnny Cash’ leukste liedje: A Boy Named Sue

Met hun prachtige met DayGlo beschilderde bus Furthur trekken Kesey en de Pranksters rond door Amerika en organiseren Acid Tests, grote multimediale feesten waarbij massaal acid gebruikt wordt. De Pranksters zijn nauw verbonden met de Grateful Dead, de band die vaak optrad bij de Acid Tests. Er wordt ook wel gezegd dat de Merry Pranksters de overgang vormden tussen aan de ene kant de Beat Generation van Jack Kerouac en anderen van de jaren veertig/vijftig en aan de andere kant de hippies van de jaren zestig/zeventig.

Furthur

Om nog nauwkeuriger te zijn kunnen we Neal Cassady aanwijzen als de spilpersoon. In On The Road is hij de meereizende vriend (= Dean Moriarty) van Jack Kerouac (= Sal Paradise), in The Electric Kool-Aid Acid Test is hij de buschauffeur van Further. Het levensverhaal van Cassady is eigenlijk heel tragisch. Van een (stuiterende) inspirerende persoon van de Beat Generation zinkt hij steeds verder af in het moeras van alcohol- en drugsgebruik waardoor hij absoluut geen rust kan vinden in zijn leven. Hij blijft vrouw en kinderen verlaten om rond te trekken door Amerika en Mexico. Zo duikt hij ook af en toe op in The Electric Kool-Aid Acid Test. In 1968 sterft Neal Cassady op 41-jarige leeftijd, waarschijnlijk aan een overdosis of verkeerde combinatie van drugs. Lees voor meer info de wiki-entry van Neal Cassady.

Jack Karouac (links) en Neal Cassady (Foto: Carolyn Cassady)

In mijn zoektocht op het net naar info over Neal Cassady kwam ik terecht op Neal Cassady Estate, de webpagina die nog door de (ex-)vrouw Carolyn en kinderen wordt bijgehouden. Daar staat ook een prachtig verhaal van de familie Cassady die Neals onfijlbare theorie over winnen bij de paardenraces uittest. Zonder positief resultaat.

Op de site kun je ook rechtstreeks bij de drukker Carolyn Cassady’s boek over Neal, Off The Road bestellen. Er is pas een nieuwe uitgave uitgekomen naar aanleiding van de uitgave van On The Road – The Original Scroll. Als het goed is zijn er nog gesigneerde exemplaren (van Off The Road) beschikbaar bij de drukker. Uiteraard volgt er hier een verslag wanneer ik ook dat boek heb gelezen.

Toen Joline en ik vorig jaar van het Theater aan de Parade terugliepen naar huis zeiden we al: “Deze show willen we thuis op dvd hebben!” Vanavond heb je de kans om ‘m zelf te zien (en meteen op te nemen). Arie Koomen en Silvester Zwaneveld zijn altijd erg goed in ‘audio-visuele humor’, zoals je kunt zien in bijgaand YouTube-filmpje uit een eerdere show.

Jammer alleen dat ze niet samen verder gaan, ben benieuwd of ze alleen net zo de moeite waard zijn. Ik gaan het in ieder geval van Silvester zien op 15 oktober in het Koningstheater. (Briljante titel: Silvester Alone. Get it?) Iemand nog zin om mee te gaan? Heb een kaartje over omdat Joline in de US of A zit.

Edit: Ehm, ja. Volgende keer een goede editor regelen, Arie en Silvester. De registratie was ok, maar de samenstelling ronduit slecht. Waarom was er zo weinig quizmaster Robert ten Brink?

[youtube]http://nl.youtube.com/watch?v=X-3PP7hfIm4[/youtube]

Het kijken van zo’n film maakt je er meteen van bewust dat hedendaagse film simpel in elkaar zitten, je wordt als kijker als het ware aan je handje meegenomen door de verhaallijn. Iets wat in oudere films juist vaak niet gebeurd, je moet zelf maar uitzoeken hoe het verhaal in elkaar zit en juist doordat je actief moet interpreteren, kom je veel dieper in het verhaal te zitten.

De soundtrack is speciaal voor deze film geschreven door Paul Simon (en gezongen met Art Garfunkel). Dan weet je ook meteen waar hun nummer Mrs. Robinson vandaan komt, hoewel Simon voor de film alleen de eerste regels van het refrein had geschreven. Toen de muziek door de film bekend werd, heeft Simon het nummer afgemaakt.

Ergens vorig jaar hebben Joline en ik in het Koningstheater naar de cabaretvoorstelling C3 in 3D gezien. Een briljante (en dan bedoel ik ook echt briljant) voorstelling van Onno Innemee, Mike Boddé en Kees Torn. Wikipedia zou Wikipedia niet zijn als er geen artikel over geschreven was.

C3 ging in 2008 verder met Mike Boddé, Onno Innemee en Kees Torn in hun nieuwe show genaamd “3D”, en toerde daarmee twee a drie maanden langs verschillende zalen. In tegenstelling tot de vorige show bestond deze voorstelling uit nieuw materiaal. De show bevatte onder meer een parodie op Vader Abraham en zijn repertoire, een persiflage van Adolf Hitler tijdens het oefenen van een toespraak, een ode aan de in de vergetelheid geraakte acteur Hans Otjes en – op de wijs van “Sammy” van Ramses Shaffy – een sneer naar Guido Weijers. Deze laatste zou regelmatig zonder toestemmingen repertoire van collega-cabaretiers overnemen voor zijn eigen programma. Het “3D” in de naam van de voorstelling kwam tot uitdrukking in de achtergrondjes bij enkele sketches, die een 3D-effect kregen door middel van het 3D-brilletje dat iedere bezoeker aan het begin van de voorstelling kreeg uitgereikt.
(Wikipedia: C3 (cabaret))

Maar zo lezen is natuurlijk niet half zo leuk als (live) zien en horen, helaas heb ik nog nergens de show op televisie gezien en is-ie dus ook nog niet te zien op YouTube. Dacht ik. Totdat ik toevallig surfenderwijs (via het weblog van GroenLinks-blogger Gerbie bij een filmpje van Kees Torn uitkwam en daarna -jawel- bij een kort fragment van C3 in 3D. Heel kort, maar wel het beste stukje van de hele avond. Nu maar hopen dat de Vara nog eens de hele voorstelling uitzendt.

Update: Joline heeft een langer fragment van de Tolk-scène gevonden in dit filmpje (vanaf 3’58″, maar helemaal kijken mag natuurlijk ook).

Volgens Frankwatching zijn de de traditionele media (dagbladen met name) journalistiek te kort geschoten, omdat ze de ontwikkelingen in deze zaak niet goed gevolgd hebben. Wat een onzin! Elke dag vinden er op weblogs meer en minder inhoudelijke discussies plaats. Maar dat is geen reden om elke scheldpartij, elke discussie journalistiek te gaan volgen. Hier klinkt eerder de wanhopige roep om aandacht van hobbyistische bloggers die bloggen verwarren met journalistiek bedrijven.
Bron: Destemvan.nl – Bloggen of journalistiek bedrijven

• Donderdag
  • 17.30u, BBC2 – Ready Steady Cook
    Twee chefkoks proberen in twintig minuten zo goed mogelijk te koken. Wordt erg leuk gepresenteerd door Ainsley Harriott.
  • 18.25u, RTL5 – News Radio
    Eén van de beste sitcoms ooit, maar haalt na de dood van Bill McNeal (Phil Hartman) het hoge niveau niet meer. De serie wordt al jaren herhaald op Net5 en RTL5.
  • 18.25u, Yorin – My Restaurant Rules
    Het Blok, maar dan nu met restaurants in Australië. Het beste koppel mag hun restaurant houden.
  • 19.30u, Veronica – The Simpsons
    Geen enkele (getekende) comedy kan zo goed de Amerikaanse ziel blootleggen.
  • 19.50u, NPS (Ned3) – Popquiz a Go-Go
    Wie was het broertje van de inmiddels overleden basgitarist van The Sounds? Je komt erachter in de Popquiz.
  • 20.25u, VARA (Ned3) – PaPaul Live
    Voor als het doordeweeks te laat is, PaPaul op een fatsoenlijk tijdstip, live vanuit Weesp.
  • 21.15u, VARA (Ned3) – De Leugen Regeert
    Het enige Nederlandse programma dat de berichtgeving in de media onder de loep neemt. Fransico van Jole heeft aardige columns, behalve de eerste dan.

• Donderdag
  • 17.30u, BBC2 – Ready Steady Cook
    Twee chefkoks proberen in twintig minuten zo goed mogelijk te koken. Wordt erg leuk gepresenteerd door Ainsley Harriott.
  • 18.25u, RTL5 – News Radio
    Eén van de beste sitcoms ooit, maar haalt na de dood van Bill McNeal (Phil Hartman) het hoge niveau niet meer. De serie wordt al jaren herhaald op Net5 en RTL5.
  • 18.25u, Yorin – My Restaurant Rules
    Het Blok, maar dan nu met restaurants in Australië. Het beste koppel mag hun restaurant houden.
  • 20.25u, VARA (Ned3) – Twee voor Twaalf
    “Dat zoeken we op!” Ik ben eigenlijk wel benieuwd naar een speciale aflevering van Twee voor twaalf waarbij je ook op internet zou mogen zoeken.
  • 20.30u, Yorin – De Farm
    Met z’n zestienen op een boerderij, zonder enige luxe, alles zelf doen. Van de makers van Expeditie Robinson en Peking Express. Alleen erg jammer dat die over het paard getilde schreeuwer er tussen zit.
  • 23.00u, VARA (Ned3) – PaPaul
    Voor als je nog puf hebt: Paul de Leeuw is weer terug op zijn oude niveau. Je haat ‘m of je vindt ‘m geweldig.