Categorie: Roadtrip USA

Last stop: NOLA

Uitslapen! Met de ‘do not disturb’-kaart aan de deur laten we het ontbijt op deze zondag aan ons verbijgaan. We beginnen meteen met echte café au lait met cichorei en beignets in het French Quarter, de oude binnenstad van NOLA (zoals je New Orleans makkelijker schrijft). Uiteraard wel in een grid gebouwd, maar nog vol met oude (Spaanse) huizen. We snappen meteen waarom New Orleans de meest Europese stad van de VS wordt genoemd. De wandelroute van de Lonely Planet leidt ons langs interessante plekjes, een heerlijk ijswinkeltje en leuke muzikanten.

Om drie uur kunnen we aansluiten bij een geschiedenistour over het ontstaan van New Orleans. We zijn de enige, maar dat weerhoudt onze gids er niet van om een uur en een kwartier uit te wijden over de geschiedenis van New Orleans. We zien onder andere de tekst van het verdrag van Rijswijk en een afschrift van de bekende Lousiana Purchase waarin Napoleon de Franse kolonies op het Amerikaanse vaste land verkocht aan de jonge VS voor 15 miljoen dollar.

DSC03578DSC03588St. LouisDSC03604DSC03594Beignet iemand?

De belegering van Vicksburg

USS Cairo

Vicksburg is vooral bekend van de belegering tijdens de Amerikaanse burgeroorlog. In een notendop: de zuidelijke staten hebben zich afgescheiden van de Verenigde Staten vanwege onenigheid over het invoeren van slavernij in nieuwe staten, waarop de overgebleven, noordelijke staten (the Union) de zuidelijke (the Confederates) aanvielen. Lees verder

De kruising van Hwy 61 en 49

Zaterdag
Gauw terug naar de auto op weg naar Clarksdale: het dorpje op de crossroads van Highway 61 en 49, waar volgens het verhaal bluesgitarist Robert Johnson z’n ziel aan de duivel zou hebben verkocht. Verderop op Hwy 61 vinden we een motelletje, op aanraden van de recepionist gaan we eten in het restaurantje tegenover het motel, gerund door een Libanese familie. De specialiteit: Kibbies. Een gehaktbal met tarwe en kruiden. Op aanraden van de serveerster krijgen we een mix van verschillende soorten.

Daarna lopen we naar het centrum van het dorpje door een arme en op het oog ongemakkelijke buurt. Eerst passeren we Red’s Inn, waar we meteen voor later op de avond worden uitgenodigd. We lopen door naar Ground Zero, een andere bluesclub die volgens de gids wat meer toegankelijk is. Van buiten ziet het er uit als een oud leegstaand pand. Van binnen trouwens ook, maar wel met muziek en een bar. Voor zeven dollar speelt de hele avond een goed bluesbandje. De koffie is gratis, de bourbon en het bier kosten weinig.

Array

Lees verder

“Graceland, where Elvis lives”

Als je Memphis zegt dan zeg je Elvis, en als je Elvis zegt, zeg je Graceland. (Slogan van Graceland: Where Elvis lives) De plek waar de King woonde en nu ook begraven ligt. Daar kun je natuurlijk niet zomaar voorbij rijden. We hebben ons helemaal overgegeven aan het massatoerisme en kopen kaartjes voor de platinum tour.

Met een klein busje worden we naar het huis aan de andere kant van de straat gebracht (nog geen vijf minuutjes lopen), door een audiotour worden we vervolgens door het huis geleid. Het is druk, maar nog te doen. Het huis is ingericht volgens de moderne wensen uit de jaren zeventig. Felle kleuren, veel tapijt, ook op het plafond. Met de platinum tour mogen we ook nog langs (1) de auto’s van Elvis, (2) de outfits van Elvis, (3) de twee vliegtuigen van Elvis én (4) een tentoonstelling over Elvis’ dienstjaren in Duitsland. Met een flinke overdosis Elvis rijden we door naar het zuiden naar Mississippi, naar de roots van de blues.

Welcome!Heel veel gift shopsHet échte GracelandPrivé vliegtuigDe bekende Pink CadillacStukje van de Gouden Platen MuurHet graf van Elvis (in de regen)

Walking in Memphis

Overal in Memphis is muziek, van blues tot country, rock en soul. Hier zijn wat foto’s van de afgelopen twee dagen.

Array

Beale Street, ooit het kloppende hart van de zwarte gemeenschap in Memphis. Nu vooral de plek om souvenirs te kopen en te luisteren naar bluesbandjes.

Array

De Sun Studio van Sam Phillips. Hier namen onder andere Elvis Presley en Johnny Cash hun eerste nummers op. Lees verder

Howdy from Music City USA!

Een dag vol muziek kan natuurlijk niet ontbreken hier in Nashville, dus vandaag vroeg op pad voor ons portie country. We begonnen met een tour door RCA Studio B. Dit is de enige studio op Music Row die open is voor het publiek, er wordt dan ook niks meer opgenomen. Maar in het verleden hebben er grote namen nog grotere hits opgenomen, ik noem een Elvis, Jim Reeves, Roy Orbison en natuurlijk het meest gezongen liedje rondom mijn persoontje, Dolly Partons Jolene. De instrumenten die deze artiesten gebruikt hebben voor nachtelijke opnamesessies zijn nog te bewonderen.

Array

Lees verder

De grote Lincoln is geboren in een houten hutje

Zoals het hoort zijn we deze zondag begonnen met een stevig ontbijt van roereieren met spek. Een aantal ladies die gisteravond dronken achter ons zaten in de bar zitten nu weer achter ons in de ontbijtzaal, zij kunnen dit ontbijt vast goed gebruiken.

Daarna vertrekken we richting Nashville; met muziek van Johnny Cash op de achtergrond via de regionale wegen. Onderweg stoppen we om de vermoedelijke geboorteplaats van Abraham Lincoln te bezoeken in Hodgenville. Het dorp telt twee straten met een rotonde, waar een groot beeld van Abe de bezoeker afleidt. Ongeveer twee mijl verderop blijkt een bos te zijn waar de ouders van Lincoln een houten hutje hebben gebouwd vlakbij een stroompje: Sinking Spring. Ondanks dat Abraham hier maar twee jaar heeft doorgebracht, hebben ze er een behoorlijk bezoekerscentrum rondom gebouwd. Er is een museumpje dat eigenlijk grotendeels bestaat uit aannames; waarschijnlijk heeft Lincoln deze boom gezien, want die stond op de hoek van het land van zijn vader, zijn moeder heeft Abe leren schrijven want zij kon haar naam schrijven, maar de mooiste was wel die over het hutje. Men is er zeker van dan Lincoln op deze plek is geboren en lange tijd dacht men dat het hutje dat ze hadden ook echt het geboortehutje was. Daarom hebben ze, om het hutje goed te kunnen bewaren, er een neo-klassieke tempel omheen gebouwd. Hiervoor heeft president Theodore Roosevelt in 1909 zelfs nog de eerste steen gelegd. Maar later zijn ze toch gaan beseffen dat het vrijwel onmogelijk was dat dit het echte hutje was, er klopten een aantal dingen niet zoals de grootte en de hoogte. Maar het gaat dus om het idee; de grote Lincoln is geboren in een houten hutje.

Array

Lees verder

Kentucky: Staat van paarden en Bourbon

Na Cincinatti rijden we vandaag verder door de eerste ‘zuidelijke’ staat van de Verenigde Staten, Kentucky. Een staat die voornamelijk bekend staat om haar paardenfokkerijen en bourbon. Met dat eerste heb ik iets minder, met dat laatste des te meer. We zijn bij allebei op bezoek geweest.

Eerste stop is het dorpje Lexington waar een heel aardig oud mannetje (“Eindhoven? Ah, a bridge too far!”) ons vertelt over een wandelroute die we – heel Amerikaans – uiteraard ook met de auto kunnen doen. Het was een rijk dorpje met veel grote huizen (en een universiteit) maar het lijkt nu flink in slaap gesukkeld. We laten het dorpje lekker slapen en rijden door langs Keeneland, een paardenrenbaan waar toevallig ook de maandelijkse paardenveiling aan de gang was. Honderden mensen keurden de jonge paarden van verschillende fokkerijen en betaalden rustig tachtigduizend dollar voor één paard. Veel cowboyhoeden uiteraard.

Array

Verder naar beneden op de Bluegrass Parkway komen we uit in een ander klein dorpje, Bardstown. Van het visitors center lopen we recht ons onderkomen voor de nacht binnen: Talbott Tavern. Een plaatselijke herberg, gesticht in 1779, waar zelfs de uit Frankrijk gevluchte koning Lodewijk Filips nog schijnt te hebben gelogeerd. Joline is helemaal verrukt door het bad op pootjes. De regio rond Bardstown stikt van de wiskeybourbonstokerijen en de slimste noemt zichzelf het Bourbon Heritage Center om zo de meest onwetende toeristen binnen te harken.

Array

De tour door de opslaghuizen van de Heaven Hills Distillery is super. De tourguide is duidelijk iemand die hart heeft voor de bourbon en hij weet dat ook erg goed over te brengen op zijn toehoorders. De tour sluit af met een proeverij van twee soorten bourbon die gemaakt wordt door de Heaven Hilss Distillery. Hmmm, maar wel een beetje te duur om mee te nemen… Dan maar vanavond in de herberg maar een glaasje nemen. We hebben vrij toegang tot de bar waar een bandje speelt, helaas geen bluegrass, maar een Amerikaanse combinatie van rock en country.

Cincinnati: Station aan de Underground Railroad

In Chicago hadden we nog erg mooi weer, in tegenstelling tot in Cincinnati; het regende behoorlijk. Dat maakt een stad als Cincinnati niet echt prettig om in rond te lopen, zo’n geweldige stad is het niet.

Onze oplossing voor dit probleem was snel gevonden, het Underground Railroad Freedom Center.
Dit museum richt zich op de geschiedenis van de Underground Railroad, een route van het zuiden van Amerika naar het noorden die gevluchte slaven namen om te ontsnappen naar Canada. De route werd gevormd door de mensen die de slaven hielpen. De Ohio River, die de zuidelijke van de noordelijke staten scheidt en waaraan Cincinnati ligt speelde destijds een grote rol. Ohio in het noorden was een slavenvrije staat en Kentucky in het zuiden stond slavernij wel toe. Ontsnapte slaven moesten de rivier over proberen te steken, waar ze al iets dichter bij hun vrijheid waren. De Fugitive Slave Act van 1850 maakte daar ook een einde aan, want vanaf die tijd moesten ook mensen in het noorden ontsnapte slaven aangeven zodat ze terug konden naar hun eigenaar. De mensen die hielpen op deze route trokken zich daar dus weinig van aan, en bleven de slaven helpen.

Het was een heel Amerikaans museum, veel interactie, met een audiotour, een aantal schoolklassen die rondgeleid werden, een aantal films (waarvan eentje door Oprah Winfrey ingeleid) en heel veel informatie. We hebben er echt een hele tijd doorgebracht, zelfs nog geluncht voor heel weinig. Wel lekker, met sweet potato fries, en een dikke tosti.