De internetverbinding is helaas onstabiel hier, dus ik gooi even snel m’n aantekeningen online.

Hoe goed was Obama? Er heerst een fijne mythe rondom Obama dat hij alleen maar bottom-up werkte. In tegenstelling: Het was een extreem top-down georganiseerde campagne waarbij de goede mogelijkheden van bottom-up (donaties en trainingen) gecontroleerd werden gebruikt.

Interessante presentatie van Linkfluence over de Europese politieke blogosfeer en relaties met Franse, Duitse, Italiaanse én Nederlandse blogosfeer. Nederland is duidelijk het minst gelinkt. Bij Duitsland kun je leuk zijn dat de Duitse conservatieve (CDU-)sfeer een aparte groep vormt die verder van de Europsfeer zit. Eurosceptici linken juist buiten de Eurosfeer om en leggen directe connecties tussen de landen. Presentatie is online op http://bit.ly/4mWGLo

Presentatie Joe Rospars: “How Obama Won”

Director New Media: Gelijk aan Communications director en finance director. Direct verantwoordelijk aan Campagnemanager en aan Obama zelf.

De campagne helpt mensen om zichzelf te organiseren, vooral in groepen op allerlei verschillende niveau’s.

Lees verder in Aantekeningen live vanuit Personal Democracy Forum Europa »

Al zes jaar wordt iedere jaar in de Verenigde Staten het Personal Democracy Forum (PdF) georganiseerd, een conferentie over internet en politiek met indrukwekkende line up van alle belangrijke wetenschappers, politiek medewerkers en internetters. Om je vingers bij af te likken.

Mijn blijdschap was dan ook groot toen ik hoorde dat organisatoren van het Personal Democracy Forum besloten om in Barcelona een Europese versie te gaan organiseren. YES! Daar moet ik zeker bij zijn! (En gelukkig denken ze dat bij GroenLinks Europa ook.) Dus op 20 en 21 november zit ik in de Torre Agbar te luisteren naar en te netwerken met onder andere:

• Kate Albright-Hanna, Obama ‘08 Video Director (USA)
• Scott Heiferman, Founder of MeetUp.com (USA)
• Ilyse Hogue, Director of Political Advocacy and Communications, MoveOn.org (USA)
• Matthew McGregor London Director, Blue State Digital (UK)
• Clay Shirky, Author, Here Comes Everybody (USA)

En natuurlijk doe ik voor iedereen met interesse in politiek en internet (en een beetje extra voor de GroenLinksers) daarvan verslag via Twitter en Minitrue.nl.

Tot slot nog even een filmpje van de organisatie (over de Amerikaanse PdF).

Gisteren kwam het rapport van de vijftienjarige stagaire Matthew Robson van Morgan Stanley in het nieuws. Daarin stond dat jongeren niet geïnteresseerd zouden zijn in Twitter. Schokkend? Ik dacht het niet. Nieuwe-mediaprofessionals moeten zich altijd beseffen dat niet iedereen zomaar alle nieuwe media omarmt en er net zo enthousiast mee aan de slag gaan als wij doen (zoals bijvoorbeeld Wilfred Rubens goed uitlegt).

Wat me wel schokte is het gemak waarmee zomaar de conclusies uit het rapport worden overgenomen in de media, zoals Bloomberg, The Telegraph en Guardian. Mashables Ben Parr legt haarfijn de vinger op de zere plek:

So do teenagers really abandon Twitter because it takes up texting credit and nobody’s listening, as the report concludes? While it’s easy to get sucked into the hype of such a young analysis providing such a stark conclusion, people need to start taking a step back and actually read the report. The three page analysis and falls victim to a problem that permeates all levels of research: it does not rely on hard data to back up conclusions.

Dus: eerst je huiswerk maken (lees dit hele artikel), lees dan het rapport van Matthew Robson en reageer daarna pas.

Als social media-volger is het knap frustrerend om in Europa te wonen en om via het onvolprezen Mashable te lezen hoe in de Verenigde Saten de ene na de andere interessante social media-marketingcampagne wordt opgezet. Laatste voorbeeld: De Dunkin’ Run-website (ja, en iPhone-app).

Op deze website kun je aangeven dat je binnen een bepaalde tijd naar de Dunkin’ Donuts gaat om wat lekkers te halen en waarmee je in een paar kliks aan je vrienden of collega’s kunt vragen (via mobiel of mail) of ze ook zin hebben in zo’n vette donut. Zij plaatsen hun bestelling (Medium Coffee Coolatta met melk, zonder slagroom en een banaandonut met hagelslag), jij krijgt een mooi bestellijstje en loopt even naar de winkel. Vrienden/collega’s blij, jij ook blij. Helaas hebben we in Nederland en België sinds 2000 geen Dunkin’ Donuts-winkels meer…

Maar goed, na dit praktijkvoorbeeld ben ik vooral benieuwd wanneer we in Nederland (of Europa) een eerste social media-tool zien die écht sociaal werkt, zonder alleen de nieuwe social media-tools te gebruiken als eenrichtingsverkeer.

Helaas nog geen antwoord op mijn mailtje aan de Volkskrant van twee weken geleden. Maar ik denk dat ik die ook niet meer ga krijgen. Ik ben namelijk vergeten om éérst schriftelijk toestemming te vragen aan de Volkskrant om de quote van mafkees Tim Kuik over te nemen. En daar bovenop heb ik ook nog zomaar gelinkt naar het bewuste artikel, nog wel met de titel van het artikel. Foei! Geen wonder dat er niet gereageerd wordt op mijn e-mailtje.

En dan wel klagen over de teloorgang van de Nederlandse kranten, maar je een beetje verdiepen in de kracht van het internet, ho maar. Toch een beetje jammer van de Volkskrant. Oeps.

(Met dank aan Bas Taart op Retecool en Bert Brussen voor de tips. Toestemming om te linken is schriftelijk via Twitter aangevraagd.)

Onderstaande e-mail heb ik verstuurd in reactie op een artikel in de Volkskrant, ‘Je betaalt er niet voor, dan is het niet legaal’.

Beste Robert Giebels,

Van de nieuwe media, zoals weblogs, wordt door journalisten vaak beweert dat ze geen hoogwaardige journalistieke producten kunnen leveren omdat ze geen journalistieke waardes in acht nemen zoals hoor- en wederhoor. Complete onzin natuurlijk, het medium bepaalt immers niet op voorhand de kwaliteit van de inhoud.

Hetzelfde geldt immers voor een ‘oud’ medium zoals uw krant. Normaal gesproken eert de Volkskrant altijd de journalistieke waarden, maar eens in de zoveel tijd schiet er een artikel tussendoor dat compleet voorbij gaat aan de journalistieke mores. Een evenwichtige balans waarin de twee kanten van een verhaal worden uitgelicht? Niet in uw artikel over het downloaden van muziek en software op http://www.volkskrant.nl/multimedia/article1120882.ece/Gratis_op_internet_Dan_is_het_niet_legaal.

U geeft de heer Kuik, directeur van Brein, alle ruimte om zijn kletspraat over het downloaden van muziek en software in uw krant te ventileren. Zijn feitelijke onjuistheden worden nergens betwijfeld, laat staan tegengesproken. De propaganda van de platenindustrie wordt zomaar zonder twijfel aangenomen en klakkeloos gepubliceerd in uw krant. En dat is schandalig. Een stukje uit Tims kletspraat:

Lees verder in Volkskrant plaatst kletspraat van Brein zonder factchecking »

Vanmiddag ben ik toch maar overstag gegaan en heb ik een account aangemaakt op Twitter. Je moet als webcampaigner natuurlijk wel op de hoogte blijven van alle nieuwe internettrends. Nu volgde ik al wel de grote web2.0-weblogs (tip: Mashable) over de nieuwe gebeurtenissen op het gebied van microblogging, maar zelf was ik nog niet actief in de twitterosfeer. Tot vandaag dus.

Twitter is een website waar je even snel in een berichtje kunt melden wat je op het moment aan het doen bent, wat je plannen zijn of simpel even snel je mening geven over iets. Zolang je het maar in 140 tekens doet.Vandaar ook de term microblogging: het is een soort webloggen, maar dan sneller en korter. Beter geschikt voor snelle ideeën waarvan je geen tijd of zin hebt om er een heel weblogbericht over te schrijven.

Je kunt andere twitteraars volgen, waardoor je snel alle laatste berichtjes van je ‘vrienden’ kunt lezen. Het daardoor snel een gemeenschapsgevoel te geven van gelijkgestemde twitteraars. Geen idee of ik het veel ga gebruiken, mijn eerste doel is om te onderzoeken of het voor de verkiezingen in te zetten is al een campagnetool. Campagnemanager Jaap is in ieder geval al om, net als een hoop andere early adaptors van GroenLinks.

Vanaf vandaag vind je dus mijn tweets (nerdtaal voor twitterberichtjes) hier rechts in m’n social stream én op www.twitter.com/minitrue_nl.

Dan zal ik eens kijken of ik er lol in krijg om mijn opmerkingen ongenuanceerd de wereld in de slingeren. Het klinkt in ieder geval als een uitdaging. Maar ik beloof niks.

Maar dan vooral voor de klokkenluider Nathalie Lubbe Bakker die op haar weblog naar buiten bracht dat de Belgische minister Pieter de Crem ladderzat in haar kroeg in New York zat. Zij is inmiddels ontslagen door haar baas, na een telefoontje van een ministerie uit België. De minister zit voorlopig nog op het pluche, maar concludeerde wel dat bloggen steeds gevaarlijker wordt. DUH!

Gisteren , op een normale rustige maandagavond sta ik dus achter de bar te werken. Plots horen we buiten een hels kabaal komt daar iemand keihard van de trappen gevallen binnegestrompeld, gevolgd door een hele delegatie. Ik geloofde mijn ogen niet maar eerste minister van Defensie, P.De Crem komt daar echt s t i e p e l z a t binnen gestrompeld.
Nu weten we allemaal dat de Belgische trots niet bij mijnheer De Crem  moeten leggen maar wat ik gisteren heb gezien heeft mij diep diep diep beschaamd gemaakt om mijzelf residente van Belgie te noemen.

Het ergste moest eigenlijk nog komen… Tijdens een gesprekje met zijn raadgever vroeg ik wat ze precies hebben gedaan in NY… wel zei die we hadden wat vergaderingen…Ik vroeg waar gingen die dan over…hij zei tja eigenlijk zijn deze geannuleerd want de rest van de UN zat in Geneve ( allee goe de Belgische minister met delegatie zit hier maar hun afspraken in Geneve…)dus vroeg ik weer ‘wisten jullie dat dan niet op voorhand… zegt hij ‘ jawel hoor maar weet je het is momenteel zo stil in Brussel, niks gebeurd er, dus konden we evengoed naar NY gaan, weet je ik was hier nog nooit geweest ????!!…
(Bron: Living in New York -Belgische defensie in New York City)

Lees verder in Belgische minister na flinke kater: “Bloggen is gevaarlijk” »

Helaas kan ik er niet heen omdat ik dan heerlijk op vakantie ben, maar voor iedereen die wel in de buurt is en geinteresseerd in nieuwe media en journalistiek, lijkt BlogBoat 1.0 op zondag 9 november in Gent me absoluut een aanrader.

Hoofdgast is Dan Gillmor, een journalist die in zijn boek We the Media uit 2004 beschreef hoe journalisten en nieuwsorganisaties niet bang moeten zijn voor de nieuwe ontwikkelingen dankzij het internet. Ze moeten die nieuwe ontwikkelingen juist omarmen, gebruik de enorme kracht van het net uit bijvoorbeeld burgerjournalistiek. Maar zorg er wel voor dat je dat op een eerlijke manier doen. Geef de credits waar ze thuishoren. We the Media was een van de hoekstenen van mijn scripie Blogocratie. Ik ben heel benieuwd hoe Dan Gillmor nu tegen het (Amerikaanse) medialandschap aankijkt, waarin toch inderdaad steeds meer journalisten gaan bloggen.

Over the last couple of years traditional media has tried to formulate an answer to this development in finding a balance between print – and online information, in keeping track with the newest technological trends to present their information and in figuring out how to integrate citizen journalism within their (online) information channels.  What are workable/feasible models for the future?

In what way technological developments will influence the way we deal with news and information. Will they empower us more, will new constraints appear and will the old once be sorted in time? Is there a possible role for guides/filters and who would these filters be (newspapers, well known bloggers … ? And in line with the later, is there a possible role for guides/curators guiding non-expert users through the information in an open way build on trust and reputation? What are the possible ways forward for mainstream media in working with citizen journalists?
(Bron: Website BlogBoat 1.0, nadruk van de schrijver)

Ik hoop alleen dat de eeuwige discussie over de vraag of bloggen ook journalistiek kan zijn nu eindelijk eens begraven kan worden. Journalistiek is een werkwijze, bloggen een publicatiewijze. Al heb ik het idee dat dat wel goed gaat komen omdat het volgens mij vaak alleen een Nederlandse discussie is. Uit mijn eigen ervaring weet ik dat een Belgisch/Nederlandse bijeenkomst vaak interessanter is, omdat het je verplicht om je eigen inzichten over de Nederlandse maatschappij ook inzichtelijk uit te leggen voor een Belg, en andersom.

En nog een pré: De hele bijeenkomst is gratis. Ik vind het jammer dat interessante bijeenkomsten vaak hoge toegangsprijzen hebben, daarmee wordt het vaak alleen toegankelijk voor de hogere chefs van grote bedrijven en dat komt de kwaliteit vaak niet ten goede.

Hier vind je de presentatie die ik gebruikt heb voor mijn gastcollege aan de Fontys Hogeschool Journalistiek in Tilburg over nieuwe media en politiek. Vragen en opmerkingen zijn (ook achteraf) welkom in de reactievelden hieronder of privé via een mailtje.

Helaas werken de links in Slideshare niet zoals het zou moeten, daarom zijn ze verderop in dit bericht allemaal opgesomd en aanklikbaar.

Lees verder in Gastcollege Fontys Hogeschool Journalistiek »