Gisteren , op een normale rustige maandagavond sta ik dus achter de bar te werken. Plots horen we buiten een hels kabaal komt daar iemand keihard van de trappen gevallen binnegestrompeld, gevolgd door een hele delegatie. Ik geloofde mijn ogen niet maar eerste minister van Defensie, P.De Crem komt daar echt s t i e p e l z a t binnen gestrompeld.
Nu weten we allemaal dat de Belgische trots niet bij mijnheer De Crem  moeten leggen maar wat ik gisteren heb gezien heeft mij diep diep diep beschaamd gemaakt om mijzelf residente van Belgie te noemen.

Het ergste moest eigenlijk nog komen… Tijdens een gesprekje met zijn raadgever vroeg ik wat ze precies hebben gedaan in NY… wel zei die we hadden wat vergaderingen…Ik vroeg waar gingen die dan over…hij zei tja eigenlijk zijn deze geannuleerd want de rest van de UN zat in Geneve ( allee goe de Belgische minister met delegatie zit hier maar hun afspraken in Geneve…)dus vroeg ik weer ‘wisten jullie dat dan niet op voorhand… zegt hij ‘ jawel hoor maar weet je het is momenteel zo stil in Brussel, niks gebeurd er, dus konden we evengoed naar NY gaan, weet je ik was hier nog nooit geweest ????!!…
(Bron: Living in New York -Belgische defensie in New York City)

Minister De Crem ontkende eerst alle beschuldigingen: De minister was niet dronken en het ministerie had niet naar Nathalies baas gebeld. Totdat de minister tijdens Kamervragen toch moest toegeven dat de blogpost wel waar was én dat er telefonisch contact is geweest tussen het ministerie en de kroegbaas van Nathalie in New York. En wie is nu het slachtoffer? Lees de reactie van de minister op Kamervragen:

De Crem bestempelde de hele saga als een non-event, maar vindt wel dat bloggen steeds meer een gevaarlijk fenomeen wordt. “Iedereen kan naar goeddunken en zonder verantwoordelijkheid dingen schrijven en het is bijna onmogelijk om zich daar tegen te verdedigen. Iedereen hier is een potentieel slachtoffer. We moeten ons daar over bezinnen”, dixit de CD&V-excellentie.
(Bron: HLN.be – De Crem na New Yorkse kater: “Bloggen is gevaarlijk”)

De agenda van het werkbezoek is op verzoek van een groen Kamerlid opgevraagd, maar de agenda is ondertussen nog steeds niet boven water.

(Dank aan Sargasso voor de linktip.)

Bonus: Maarten Schenk schrijft op zijn weblog Blogologie dat hij vindt dat de barvrouw terecht is ontslagen omdat ze een soort van beroepsgeheim zou hebben. Op zich zit daar wat in, maar het lijkt me in dit geval dat dit voorval toch duidelijk andere belangen spelen die zwaarder wegen. En helaas ben je – volgens mij – als politicus altijd een publieke figuur, ook tijdens je privé-cafébezoek. En je kunt je afvragen of het cafébezoek van De Crem nu privé of ‘in functie’ was. Of zijn er ervaringsdeskundigen op Planeet GroenLinks die daar anders over denken?

Ongeveer zeventig procent van onze ministers heeft een webstek, maar slechts een minderheid van hen heeft iets wat als een weblog kan beschouwd worden. In de Vlaamse regering heeft 40% van de ministers een blog, in de federale regering is dat nog geen 15%. Enkel premier Verhofstadt en Vlaams minister Frank Vandenbroucke bieden een RSS-feed aan.
(Bron: LVB.net)

(Via MarketingFacts)

Het is teleurstellend om te zien dat veel weblogs worden geschreven door communicatiemedewerkers of dat ze gewoon gevuld worden met droge persberichten. Interessant voor collega-politici en journalisten, maar niet voor de ‘gewone’ burger.

Waarom politici meer moeten bloggen
Er is niets mis met een gewone website voor een politicus. Zo’n webstek is best nuttig om allerhande achtergrondiinformatie voor te stellen. Maar een blog-onderdeel zou er niet mogen ontbreken. Een blog brengt leven in de website, een blog toont dat de website regelmatig wordt bijgewerkt, een blog zorgt bijgevolg voor herhaalbezoeken. Het is jammer dat politici als Mark Eyskens of Herman Van Rompuy, die een uitgebreide website hebben die regelmatig wordt bijgewerkt, de kracht van het blog-concept nog niet hebben ontdekt.
(Bron: LBV.net)

Tenslotte wijst Van Braekel op de (bijna) Podcasts van de Vlaamse regering en vraagt zich af of dat niet iets is voor de federale premier Verhofstadt. Ook iets voor ons in Nederland? Ik ben bang dat de casts van Nederlandse regering als slaapliedjes zullen worden gebruikt.