Ik had via Léon al veel over Parsons en zijn roerige leven gehoord tijdens een bezoekje Wouter in Hamburg. Onder andere dat Parsons een half jaar lid is geweest van de Byrds en in die tijd een lp met de band heeft opgenomen, maar dat zijn zangpartijen achteraf toch niet op de plaat terecht zijn gekomen omdat Parsons nog bij een andere platenmaatschappij een contract had lopen (of omdat een andere zanger van de Byrds ‘m liever niet op de plaat had). In Baton Rouge vond ik in een Borders een nieuwe biografie van Gram Parsons: Twenty Thousand Roads: The Ballad of Gram Parsons and His Cosmic American Music. Die moest ik meenemen om eens meer te weten te komen over deze muzieklegende.

Toevallig begon het boek op bijna op de plek waar ik het voor het eerst opensloeg: Bij het vliegveld van New Orleans. De Amerikaanse countryrockster Gram Parsons ligt in de buurt van het vliegveld in New Orleans begraven. Bekender is echter het verhaal van voor zijn begrafenis: Manager (en vriend) Phil Kaufman stal de kist met het lichaam van Parsons uit het mortuarium om het in het park van Joshua Tree in Californië te cremeren, zoals was afgesproken. Gram was op 26-jarige leeftijd in een hotel bij het park overleden aan een overdosis morfine. Gram was een grootverbruiker van alcohol, wiet, coke en heroine.

Maar wat maakte Gram Parsons als artiest nou zo bijzonder? Hij was baanbrekend in het combineren van country en rock tot wat hij zelf cosmic american music noemt. Met zijn muziek beïnvloedde hij zeker niet de minste namen, onder wie vriend en drugsmaatje Keith Richards van de Rolling Stones. Gram Parsons maakte de weg vrij voor de Eagles om met hun Amerikaanse poprock een van de best verkopende artiesten allertijden te worden. Helaas heeft hij zelf weinig van zijn succes kunnen genieten, zijn LP’s met de Byrds en de Flying Burrito Brothers en zijn soloplaten worden pas na zijn dood erkend als meesterwerken. Tot op de dag van vandaag beïnvloed Gram Parsons’ muziek bands en muzikanten als Wilco en Ryan Adams.

Luister maar eens naar Gram Parsons op Last.fm.

(Al surfend kwam ik ook uit op een Nederlandse recensie van Grievous Angel, Parsons’ laatste LP, inclusief een goede samenvatting van Gram Parsons’ leven.)