Kentucky: Staat van paarden en Bourbon

Na Cincinatti rijden we vandaag verder door de eerste ‘zuidelijke’ staat van de Verenigde Staten, Kentucky. Een staat die voornamelijk bekend staat om haar paardenfokkerijen en bourbon. Met dat eerste heb ik iets minder, met dat laatste des te meer. We zijn bij allebei op bezoek geweest.

Eerste stop is het dorpje Lexington waar een heel aardig oud mannetje (“Eindhoven? Ah, a bridge too far!”) ons vertelt over een wandelroute die we – heel Amerikaans – uiteraard ook met de auto kunnen doen. Het was een rijk dorpje met veel grote huizen (en een universiteit) maar het lijkt nu flink in slaap gesukkeld. We laten het dorpje lekker slapen en rijden door langs Keeneland, een paardenrenbaan waar toevallig ook de maandelijkse paardenveiling aan de gang was. Honderden mensen keurden de jonge paarden van verschillende fokkerijen en betaalden rustig tachtigduizend dollar voor één paard. Veel cowboyhoeden uiteraard.

Flickr Tag Error: Call to display photo '3018960045' failed.

Verder naar beneden op de Bluegrass Parkway komen we uit in een ander klein dorpje, Bardstown. Van het visitors center lopen we recht ons onderkomen voor de nacht binnen: Talbott Tavern. Een plaatselijke herberg, gesticht in 1779, waar zelfs de uit Frankrijk gevluchte koning Lodewijk Filips nog schijnt te hebben gelogeerd. Joline is helemaal verrukt door het bad op pootjes. De regio rond Bardstown stikt van de wiskeybourbonstokerijen en de slimste noemt zichzelf het Bourbon Heritage Center om zo de meest onwetende toeristen binnen te harken.

Flickr Tag Error: Call to display photo '3018960061' failed.

De tour door de opslaghuizen van de Heaven Hills Distillery is super. De tourguide is duidelijk iemand die hart heeft voor de bourbon en hij weet dat ook erg goed over te brengen op zijn toehoorders. De tour sluit af met een proeverij van twee soorten bourbon die gemaakt wordt door de Heaven Hilss Distillery. Hmmm, maar wel een beetje te duur om mee te nemen… Dan maar vanavond in de herberg maar een glaasje nemen. We hebben vrij toegang tot de bar waar een bandje speelt, helaas geen bluegrass, maar een Amerikaanse combinatie van rock en country.

Cincinnati: Station aan de Underground Railroad

In Chicago hadden we nog erg mooi weer, in tegenstelling tot in Cincinnati; het regende behoorlijk. Dat maakt een stad als Cincinnati niet echt prettig om in rond te lopen, zo’n geweldige stad is het niet.

Onze oplossing voor dit probleem was snel gevonden, het Underground Railroad Freedom Center.
Dit museum richt zich op de geschiedenis van de Underground Railroad, een route van het zuiden van Amerika naar het noorden die gevluchte slaven namen om te ontsnappen naar Canada. De route werd gevormd door de mensen die de slaven hielpen. De Ohio River, die de zuidelijke van de noordelijke staten scheidt en waaraan Cincinnati ligt speelde destijds een grote rol. Ohio in het noorden was een slavenvrije staat en Kentucky in het zuiden stond slavernij wel toe. Ontsnapte slaven moesten de rivier over proberen te steken, waar ze al iets dichter bij hun vrijheid waren. De Fugitive Slave Act van 1850 maakte daar ook een einde aan, want vanaf die tijd moesten ook mensen in het noorden ontsnapte slaven aangeven zodat ze terug konden naar hun eigenaar. De mensen die hielpen op deze route trokken zich daar dus weinig van aan, en bleven de slaven helpen.

Het was een heel Amerikaans museum, veel interactie, met een audiotour, een aantal schoolklassen die rondgeleid werden, een aantal films (waarvan eentje door Oprah Winfrey ingeleid) en heel veel informatie. We hebben er echt een hele tijd doorgebracht, zelfs nog geluncht voor heel weinig. Wel lekker, met sweet potato fries, en een dikke tosti.

Vier staten in één dag

Tuurlijk halen we de huurauto op midden in The Loop, de binnenstad van Chicago. Zo moeilijk kan het toch niet zijn met een automaat in een stad waar alle straten kaarsrecht lopen? Gelukkig deed onze TomTom het vrij snel, zodat we makkelijk op weg konden naar Jolines huis om de koffer in te pakken. Een lange dag om te rijden voor de boeg: Via Indianapolis (Indiana) naar Cincinatti (Ohio), waar we net over de grens met Kentucky (de vierde staat in één dag) in Newport een hotelletje hebben uitgezocht.

Maar voordat we om een uur of negen aankwamen in Cincinatti zijn we onderweg gestopt voor een all American dinner in Joyce’s Family Restaurant in West Harrison, precies op de grens tussen Indiana en Ohio. De special van de dag: Pan fried chicken. Haute cuisine is anders, maar de sfeer in dit road side restaurant is onmiskenbaar oer-Amerikaans, net zoals de enorme porties. Dit is het echte platteland van de Verenigde Staten, waar we de komende dagen als we verder door Blue Grass Kentucky rijden op weg naar het diepe zuiden nog veel meer van zullen zien.

Flickr Tag Error: Call to display photo '3018913947' failed.

’s Avonds in Newport merken we dat Cincinatti en de regio veel Duitse immigranten heeft opgenomen. We treffen een (bijna) authentieke Beierse bierhal aan, het Hofbräuhaus. In het gezelschap van (naar het lijkt) studenten die nét 21 zijn geworden (met literpullen bier) of het nog niet zijn (met halve liters cola), drinken we een lekker Duits biertje. Aan het Amerikaanse bier moet ik maar een andere keer beginnen…