Last Call 4 Change

Morgen is het dan eindelijk zo ver, de dag waarvoor ik twee maanden hier heb gewerkt: E-day. Het is de afgelopen dagen enorm druk geweest, er moesten nog veel mensen gebeld worden en de gegevens moesten nog in de database gezet worden. We zijn bezig met het allerlaatste project, Last Call 4 Change. Lange lijsten met namen en telefoonnummers komen non-stop uit de printers, worden verdeeld over 20 zogenoemde “satellite offices”, en worden dus gebeld. Het gaat erom om te weten te komen of mensen al hebben gestemd, of ze gaan stemmen, zoja op wie, en of ze weten waar hun stembureau is. Deze actie is op zaterdag begonnen door het hele land, en op die dag alleen al zijn er meer dan 450.000 telefoontjes gepleegd. Een enorm aantal, en waarschijnlijk een heel groot deel daarvan is vanuit Chicago gedaan.

De satellite offices worden bemand door vrijwilligers uit de Illinois headquarters. Zodoende was ik vorige week ook gevraagd of ik er ook eentje wilde runnen en daar ben ik natuurlijk op in gegaan. Dus zaterdag ben ik naar een kantoor van een lokale vakbond gegaan waar we een phone bank hebben opgezet. We hadden luxe stoelen, draadloos internet en een tv. Het enige dat we niet hadden waren mensen die kwamen bellen. Ik zou tussen 9 en 9 werken, maar ben rond half 3 weggegaan want er waren welgeteld twee mensen komen opdagen. Dat viel tegen, maar blijkbaar hebben andere phone banks het wel erg goed gedaan. Zondag daarentegen ben ik naar een ander vakbondskantoor gegaan, en daar was het blijkbaar heel druk geweest zaterdag, en ook zondag was de opkomst hoog. En weer heb ik me zitten verbazen over het aantal mensen dat zich vrijwillig inzet, hele dagen gaat zitten bellen en zomaar voor 20 mensen lunch verzorgen. Ook op het Illinois hoofdkantoor is het gekkenhuis geweest, zoveel mensen die overal een plekje zochten om te kunnen bellen; op de trap, op de grond, in gangetjes of staand tegen de muur.

Duitse blogosfeer vol van verkiezingen

Meüs van der Poel (Politiek Online) schrijft op Frankwatching dat media en vooral de online media al een duidelijke invloed hebben op de Duitse verkiezingen, maar kan dat nog niet echt onderbouwen.
Wat wel duidelijk te zien is, zijn de Duitse weblogs over de Bundestagverkiezingen die als paddestoelen uit de grond schieten. Twee websites hebben een overzicht met commentaar: Politik-digital.de en Politik & Kommunikation
In Nederland is de NOS de enige met een uitgebreide verslaggeving. Ook het berichtje op het weblog van Margriet Brandsma is leuk. Jammer alleen dat het geen weblog is.

Journaal niet onaardig over weblogs

Als specialist op het gebied van weblogs heb je natuurlijk altijd wat te mekkeren, maar de berichtgeving van vandaag van het NOS Journaal over webloggen was heel aardig en ook voor de ‘leek’ goed te begrijpen.
Het item is terug te zien op een speciale pagina van het Journaal over webloggen. Ook leuk is het overzicht van weblogs op dezelfde pagina met onder andere GeenStijl.nl, Retecool en anderen. Alleen jammer dat ze Minitue.nl over het hoofd gezien hebben.

Hans Laroes over de macht van het Journaal

Gisteren gaf Hans Laroes, hoofdredacteur van NOS Nieuws op verzoek van SIB Utrecht een korte lezing over de wel of niet aanwezige macht van een nieuwsinstituut als het NOS Journaal. Laroes sprak over twee onderwerpen, ten eerste had hij het over de taak van de journalistiek om de democratie te controleren, ten tweede sprak Laroes over de groeiende invloed van het Journaal door de ‘ontlezing’.