De satellite offices worden bemand door vrijwilligers uit de Illinois headquarters. Zodoende was ik vorige week ook gevraagd of ik er ook eentje wilde runnen en daar ben ik natuurlijk op in gegaan. Dus zaterdag ben ik naar een kantoor van een lokale vakbond gegaan waar we een phone bank hebben opgezet. We hadden luxe stoelen, draadloos internet en een tv. Het enige dat we niet hadden waren mensen die kwamen bellen. Ik zou tussen 9 en 9 werken, maar ben rond half 3 weggegaan want er waren welgeteld twee mensen komen opdagen. Dat viel tegen, maar blijkbaar hebben andere phone banks het wel erg goed gedaan. Zondag daarentegen ben ik naar een ander vakbondskantoor gegaan, en daar was het blijkbaar heel druk geweest zaterdag, en ook zondag was de opkomst hoog. En weer heb ik me zitten verbazen over het aantal mensen dat zich vrijwillig inzet, hele dagen gaat zitten bellen en zomaar voor 20 mensen lunch verzorgen. Ook op het Illinois hoofdkantoor is het gekkenhuis geweest, zoveel mensen die overal een plekje zochten om te kunnen bellen; op de trap, op de grond, in gangetjes of staand tegen de muur.

In Amerika is het vrij normaal dat er de laatste dagen van de campagne nog erg veel gebeld wordt, om contact met mensen te krijgen zodat ze gaan stemmen. Meestal worden deze telefoontjes gepleegd door callcenters en telemarketers. Oftewel, moet er grof worden betaald om dit daadwerkelijk te kunnen doen. Deze keer echter heeft het campagneteam van Obama bepaald dat we het allemaal zelf kunnen, omdat we zo’n grote groep vrijwilligers hebben, en het geld dus niet te verspillen aan callcenters. En het blijkt dus ook te werken.

Vandaag ben ik naar het kantoor geweest, terwijl Jeroen de stad heeft ontdekt. Wederom was het erg druk, veel mensen die dagen vrij hebben genomen of lessen op school missen om te kunnen werken voor Obama. Maar we waren niet de enigen die hier hard werkten; er kwamen verschillende cameraploegen langs om te filmen en mensen te interviewen. Terwijl ik rondliep zag ik iemand met een NOS-microfoon dus ik zei “Hee, de NOS”. En dat leidde weer tot een interview voor NOS radio (wat overigens op dinsdagochtend wordt uitgezonden tussen 8 en half 9 op radio 1) en ook nog eentje voor de camera met Gerri Eickhof. Hou het dus in de gaten!

Naast al het harde werken is de stad al de hele week in de ban van het event in Grant Park. Vorige week kwamen de eerste geruchten dat Obama een speech ging geven in het park, mocht hij winnen. Binnen twee dagen was het bevestigd, en kregen alle mensen die in Illinois wonen en zich hebben aangemeld bij de Obama campagne een mailtje dat je je kon aanmelden voor kaartjes via internet. Er zijn 70.000 kaarten uitgegeven blijkbaar, maar burgemeester Daley verwacht minstens een miljoen mensen. Ik sta op de wachtlijst, zoals zoveel mensen. Ondertussen is het normaal gesproken openbare park omgetoverd tot een omheinde vesting waar je alleen met speciale kaarten binnen kunt, alle politieagenten in de stad moeten werken op 4 november, brandweermannen moeten hun uitrusting bij zich hebben voor het geval dat, en heeft Secret Services alle hoge gebouwen rondom het park ingenomen en worden er (naar men zegt) snipers ingezet. In andere woorden, het wordt een interessante dag morgen en jullie lezen later vast nog wel hoe het allemaal verlopen is.

De bewakers van de democratie
Journalisten kloppen zichzelf graag op de borst als het gaat om het controleren van de democratie. Ze vinden dat een van de kerntaken van journalisme. Een nadeel hiervan is echter dat journalisten op hun beurt weer macht krijgen om te bepalen wat wel gecontroleerd wordt en wat niet. Volgens Laroes zijn journalisten soms te eenzijdig in hun opvatting over wat nieuws is.

Ontlezing en gezag van het Journaal
Daarna sprak Laroes over de afnemende aandacht van het publiek voor kranten door de ontzuiling. Dit fenomeen wordt in medialand ‘ontlezing’ genoemd. Gek genoeg lezen meer jongeren de gratis kranten Metro en Spits, maar Laroes wil dit geen journalistiek noemen omdat ze alleen berichten van de persbureau’s overnemen.
Maar door deze ontlezing komt er wel meer aandacht voor het Journaal als dé gezaghebbende nieuwsbron van Nederland. Geen ander medium kan immers tippen aan de miljoenen kijkers die elke dag afstemmen op het Journaal van acht uur. Ook onder jongeren blijkt het Journaal erg veel gezag te hebben, speciaal daarom komt NOS Nieuws vanaf september met een speciale jongerennieuwssite.
Het gezag van het Journaal geeft de redactie de mogelijkheid om invloed uit te oefenen op de samenleving. Zie het als een oervorm van het slashdot-effect. De redactie probeert (vanzelfsprekend, zou je mogen hopen) om op een zo eerlijke manier een afweging te maken van wat nieuws is.

Transparantie
Tenslotte sprak Hans Laroes over transparantie. Hij vindt dat een nieuwsinstituut dat zoveel gezag heeft en dat wordt bepaald door de overheid, zo transparant mogelijk met zijn nieuwskeuzes moet omgaan. Op korte termijn scoor je misschien met sensationeel nieuws, op langere termijn blijf je scoren door constant hoge kwaliteit te leveren.

Weblogs
Na afloop sprak ik Hans Laroes nog even aan om wat meer te weten te komen over de manier waarop het Journaal omgaat met weblogs. (Het blijft toch voor m’n scriptie.) Hij vertelde me dat NOS Nieuws bezig is met het opzetten van een speciale bronnenredactie. Deze redactie moet constant allerlei bronnen scannen op zoek naar nieuws, hier zullen ook weblogs in de gaten gehouden gaan worden. Hij merkte wel op dat het vooral in het geval van weblogs erg belangrijk is om de feiten te controleren. Ik ben benieuwd.