Struikelen over de Polen in Rome

Vandaag hebben we weer de kans om verslag te doen van de dag van gisteren en van deze ochtend. Joline heeft op onze kamer al een stuk zitten typen en dat hebben we via de fotocamera op de computer in het internetcafé te voorschijn getoverd. Ook staan er nieuwe foto’s in het fotoalbum.
Erg interessant is het verhaal van de Capucijner-monniken die de botten van hun begraven broeders hebben gebruikt om hun crypte vrolijk, maar macaber te decoreren.

vrijdag 8 april 2005
Vandaag zijn we vroeg opgestaan, we weten niet wat we kunnen verwachten van de dag waarop de paus begraven wordt. Tijdens het ontbijt komen we onze Duitse buren tegen die niet echt in een goede stemming zijn: zij zouden vandaag terug vliegen maar ze hebben gehoord dat alle vluchten vandaag gecanceled zijn. Ook zij hebben dus een idee wat ze van vandaag moeten verwachten.

Na het ontbijt gaan we zoals gisteren gepland naar het Piazza del Popolo, daar staan namelijk twee grote schermen waar de begrafenis op vertoond wordt. We komen aan rond negen uur en er staan al aardig wat mensen op het plein. Na geïnterviewd te zijn door een Engelse reporter besluiten we om de Santa Maria del Popolo van binnen te bekijken. Tegen de tijd dat we daar uitgekeken zijn staat het plein al vol mensen. De mis gaat snel beginnen en we besluiten om het begin te kijken, want om nou drie uur op een vol plein te staan luisteren gaat ons wat te ver. Er zijn toch opvallend veel mensen uit Polen, duidelijk te herkennen aan de vlaggen die zij meezeulen. Ook lopen er veel cameraploegen rond.

Na een half uur van de begrafenis te hebben meegekeken, lopen we richting de Spaanse trappen. Hier zijn toch nog redelijk wat mensen. In deze wijk rond het Piazza di Spagna zijn tal van exclusieve winkels gevestigd, dus voor de duurdere spullen moet je duidelijk hier zijn. Helaas zijn bijna alle winkels tot een uur of twee gesloten, en kunnen we alleen genieten van al het moois dat in de etalages staat te pronken. Na in de wijk te hebben rondgelopen en een stukje mis in een kerk te hebben meegemaakt, lopen we nogmaals terug naar het Piazza del Popolo. Inmiddels was het hier nog drukker geworden en staan er verschillende soorten carabinieri de mensen te leiden.

Het loopt al tegen de middag, en we zitten in dubio wat te doen. Veel is er niet open en we hebben toch al wat honger. Met de metro gaan we naar het Piazza Barberini, in de wijk Via Veneto. Hier gaan we op zoek naar een eettentje. We komen alleen niet zo heel veel tegen wat onze goedkeuring kan doorstaan en we belanden daarom bij de McDonald’s op het Piazza della Repubblica. Jeroen herinnert zich weer waar hij met school een aantal jaren geleden heeft gezeten, en we lopen dus een klein stukje om om het hotel te zien. Oude herinneringen komen spontaan weer boven, vooral van lege bierflesjes die op een binnenplaats naar beneden werden gegooid.

Na het eten gaan we terug naar Via Veneto en wandelen de route die aangegeven staat in ons boek. Deze brengt ons langs sjieke hotels waar alle gasten van de overleden paus logeren. Deze worden gebracht in grote, dikke auto’s, voorafgegaan door politie die met zwaailichten en sirenes het overige verkeer de stuipen op het lijf jaagt. Tegen al onze principes in gaan we wat drinken in een duur cafeetje, en omdat we door de ober hartelijk worden uitgenodigd te gaan zitten betalen we nog wat extra voor de espresso en de kan thee.

De wandeling verder laat veel kerken zien. Een ervan is de Santa Maria della Concezione. Het kerkje is vrij standaard, maar de crypte des te uitzonderlijker. Talloze beenderen en schedels zijn kunstig opgehangen in kleine kapelletjes wat een morbide aanblik verschaft. Helaas mogen we geen foto’s maken dus kopen we maar wat kaarten. Ook zien we de url van de internetsite van de crypte, neem zelf maar even een kijkje op www.cappucciniviaveneto.it. De mooiste kerk van deze wijk is de Santa Maria della Vittoria, met een beeld van Bernini die ook voorkomt in Angels and Deamons (in het Nederlands Het Berninimysterie), het boek van Dan Brown. Na de dag vol wandelingen gaan we terug naar het hotel om even bij te komen, en dat is maar goed ook want het begint wat te regenen.

Na even wat uitgerust te hebben gaan we op pad om iets te eten te vinden. Omdat het nog steeds een beetje regent lopen we rond het hotel, waar we niks vinden. Jeroen vindt het een goed idee om langs de weg naar het Vaticaan te lopen, omdat hij zeker weet dat daar iets is. Helaas voor ons is dat niet zo. Het is een lang stuk lopen, en het blijkt niet zo populair, te zien aan de twee auto’s die er voor staan. Dus pakken we de bus en gaan naar het Piazza San Pietro. In de bus zitten nog veel Polen, en ook op het plein zijn er nog erg veel. Ze staan allemaal rond de obelisk waar ook veel mensen kaarsjes, sjaaltjes, beeldjes voor de Paus hebben neergezet. Op een gegeven moment beginnen ze zelfs te zingen. We eten pasta in een self-service restaurant, wat erg duur is en waar de obers ineens allemaal Pools blijken te spreken. Met de buiken vol gaan we terug naar het hotel.

zaterdag 9 april 2005
De dag begint niet echt goed, het regent. We overleggen wat te doen en besluiten toch naar de markt met oude foto’s, kaarten en tekeningen uit het boekje te gaan. We gaan met de bus, maar het is nog even moeilijk uit te vinden welke bus er nu komt. De buschauffeur heeft er kennelijk zin in, als een idioot rijdt hij door de smalle straatjes en steegjes van Rome. De andere mensen die in de bus zitten vinden het schijnbaar allemaal erg normaal, er is niemand die maar op of om kijkt. We stappen uit waar we denken uit te moeten stappen.

Het regent nog steeds en wanneer we bij het pleintje komen waar de markt had moeten staan, staan nu alleen maar auto’s geparkeerd. Een beetje teleurgesteld gaan we verder. We gaan de wijk rond het Piazza della Rotonda bekijken. We beginnen bij de Sant’Ignatio. Deze kerk heeft een heel mooi plafond, met een geschilderde koepel. Via kleine, rustige straatjes komen we uit bij het Pantheon, waar het ineens wel erg druk is. Veel grote groepen komen deze oude kerk bekijken. Men is het plafond aan het restaureren, en een deel is dus afgezet.

Na ook de Santa Maria sopra Minerva en de Gésu bewondert te hebben, vinden we het wel genoeg voor vandaag. Het winkelcentrum waar we al eerder langskwamen blijkt een beetje te duur voor ons budget, dus daar zijn we ook snel uitgekeken. We willen wat te eten maar kunnen in deze dure wijk niet zo veel vinden. Wel vinden we een soort van trattoria waar we twee broodjes, twee plakken ham en een kaasje kopen. Het regent nu niet meer zo, maar we gaan terug naar het hotel om wat te lezen, zodat we vanmiddag en de rest van de avond nog een hoop kunnen zien.

Elf kilometer in de rij om de paus te zien

Joline en ik zijn veilig aangekomen in de Eeuwige Stad: Rome. We hebben geluk gehad, want onze gastvrouw vertelde dat er veel vluchten zijn geannuleerd vanwege de begrafenis van de paus. De komende dagen zullen we via een internetcafeetje om de hoek jullie met woord en beeld op de hoogte houden van de gebeurtenissen in Rome. Hier volgt alvast een verslagje van gisteren en vandaag, de foto’s staan in het fotoboek.

woensdag 6 april
De vlucht vanaf Airport Niederrhein (Lenie bedankt!) naar Rome Ciampino verloopt zonder problemen. Voor de zekerheid hebben we van tevoren alvast een taxi besteld om ons naar B&B Bed in Rome te brengen, dan zouden we er lekker snel zijn. De taxicauffeur is echter zo aardig om alvast een rondrit door de stad te geven, inclusief de typisch Romeinse verkeersopstoppingen. Het ritje van het vliegtuig naar ons onderkomen duurt dus maarliefst anderhalf uur. Ondertussen valt het ons op dat de hele stad vol hangt met posters waarop Il Papa bedankt wordt voor zijn goede zorgen voor de stad.
Wanneer we om wat te gaan eten even richting de Sint Pieter lopen, zien we massa’s mensen in de rij staan om de paus nog een laatste eer te bewijzen. Een vrouwtje naast ons vertelt dat er die dag twee rijen waren geweest van ieder elf kilometer lang! Je begrijpt dat we dat iets te veel moeite vonden. Een stuk verderop in de stad is het een stuk rustiger, daar kunnen we heerlijk écht Italiaans eten.

donderdag 7 april
Via een krakkemikkige tram bereiken we de al even troosteloze metro. De stations zijn volgeklad en zien er vies uit, toch voel je je er niet onveilig. De eerste buurt die vandaag op het programma staat is het Forum Romanum. Veel ruïnes waarvan nog maar een paar zuilen overeind staan. Het is moeilijk om je voortestellen dat dit ooit het centrum van de wereld is geweest. Het Colosseum is zoals de naam al doet vermoeden, kolossaal. De tien euro om binnen te gaan, hebben we er echter niet voor over.
We hebben wel geld over om naar binnen te gaan bij de Capitolijnse Musea. Daar zien we beelden en schilderijen uit de tijd van de Grieken (en hun Romeinse kopieën), maar ook uit latere periodes. Een museum in Nederland zou al blij zijn met één zo’n werk in haar collectie.
Daarna eten we een paninni in een klein zaakje waar een stokoude man en vrouw achter de bar staan. Schuifelend komen ze onze broodjes naar de tafel brengen.
Voordat we terug gaan naar onze kamer lopen we eerst nog een ronde door de wijk bij het Campo de’ Fiori, met veel gezellige straatjes en statige palazzo’s. We lopen nog een flink stuk terug naar de tramhalte en ondertussen zien we dat er op het Piazza del Popolo enorme televisieschermen zijn neergezet. Morgen is de uitvaart van Johannes Paulus II, ik ben benieuwd of wij nog iets anders kunnen doen dan toekijken.